CERN experiments observe particle consistent with long-sought Higgs bosonCOURTESY:http://indiacurrentaffairs.org
At a seminar held at CERN on 4th July
2012 as a curtain raiser to the year’s major particle physics
conference, ICHEP2012 in Melbourne, the ATLAS and CMS experiments
presented their latest preliminary results in the search for the long
sought Higgs particle. Both experiments observe a new particle in the
mass region around 125-126 GeV.
“We observe in our data clear signs
of a new particle, at the level of 5 sigma, in the mass region around
126 GeV. The outstanding performance of the LHC and ATLAS and the huge
efforts of many people have brought us to this exciting stage,” said ATLAS experiment spokesperson Fabiola Gianotti, “but a little more time is needed to prepare these results for publication.”
“The results are preliminary but the
5 sigma signal at around 125 GeV we’re seeing is dramatic. This is
indeed a new particle. We know it must be a boson and it’s the heaviest
boson ever found,” said CMS experiment spokesperson Joe Incandela. “The
implications are very significant and it is precisely for this reason
that we must be extremely diligent in all of our studies and
cross-checks.”
“It’s hard not to get excited by these results,” said CERN Research Director Sergio Bertolucci. “
We stated last year that in 2012 we would either find a new Higgs-like
particle or exclude the existence of the Standard Model Higgs. With all
the necessary caution, it looks to me that we are at a branching point:
the observation of this new particle indicates the path for the future
towards a more detailed understanding of what we’re seeing in the data.”
The results presented today are labelled
preliminary. They are based on data collected in 2011 and 2012, with
the 2012 data still under analysis. Publication of the analyses shown
today is expected around the end of July. A more complete picture of
today’s observations will emerge later this year after the LHC provides
the experiments with more data.
The next step will be to determine the
precise nature of the particle and its significance for our
understanding of the universe. Are its properties as expected for the
long-sought Higgs boson, the final missing ingredient in the Standard
Model of particle physics? Or is it something more exotic? The Standard
Model describes the fundamental particles from which we, and every
visible thing in the universe, are made, and the forces acting between
them. All the matter that we can see, however, appears to be no more
than about 4% of the total. A more exotic version of the Higgs particle
could be a bridge to understanding the 96% of the universe that remains
obscure.
“We have reached a milestone in our understanding of nature,” said CERN Director General Rolf Heuer. “The
discovery of a particle consistent with the Higgs boson opens the way
to more detailed studies, requiring larger statistics, which will pin
down the new particle’s properties, and is likely to shed light on other
mysteries of our universe.”
Positive identification of the new
particle’s characteristics will take considerable time and data. But
whatever form the Higgs particle takes, our knowledge of the fundamental
structure of matter is about to take a major step forward.
Aspirin before heart surgery reduces the risk of post-operative acute kidney failureCOURTESY: http://scienceblog.com/
Aspirin taken for five days before a heart operation can
halve the numbers of patients developing post-operative acute kidney
failure, according to research presented at the European Anaesthesiology
Congress in Paris.
Professor Jianzhong Sun (MD, PhD), professor
and attending anaesthesiologist at Jefferson Medical College, Thomas
Jefferson University (Philadelphia, USA), told the meeting that in a
study of 3,219 patients, pre-operative aspirin therapy was associated
with a reduction in acute renal failure of about three in every 100
patients undergoing coronary artery bypass graft (CABG), valve surgery
or both.
The patients were divided into two groups: those taking
aspirin within five days before their operation (2,247 patients) and
those not taking it (972 patients) [1]. Although the researchers had no
record of the precise dose taken, doses of between 80-325mg per day is
the normal dose for aspirin that is taken over a period of time.
After
adjusting their results for various differing characteristics such as
age, disease, and other medications, the researchers found that
pre-operative aspirin was associated with a significant decrease in the
incidence of post-operative kidney failure: acute renal failure occurred
in 86 out of 2247 patients (3.8%) taking aspirin, and in 65 out of 972
patients (6.7%) not taking it [1]. This represented an approximate
halving in the risk of acute renal failure.
Prof Sun said: “Thus,
the results of this clinical study showed that pre-operative therapy
with aspirin is associated with preventing about an extra three cases of
acute renal failure per 100 patients undergoing CABG or/and valve
surgery.”
Acute renal failure or injury is a common post-operative
complication and has a significant impact on the survival of patients
undergoing heart surgery. “It significantly increases hospital stay, the
incidence of other complications and mortality,” said Prof Sun. “From
previous reports, up to 30% of patients who undergo cardiac surgery
develop acute renal failure. In our studies, about 16-40% of cardiac
surgery patients developed it in various degrees, depending upon how
their kidneys were functioning before the operation. Despite intensive
studies we don’t understand yet why kidney failure can develop after
cardiac surgery, but possible mechanisms could involve inflammatory and
neurohormonal factors, reduced blood supply, reperfusion injury, kidney
toxicity and/or their combinations.”
He continued: “For many
years, aspirin as an anti-platelet and anti-inflammatory agent has been
one of the major medicines in prevention and treatment of cardiovascular
disease in non-surgical settings. Now its applications have spread to
surgical fields, including cardiac surgery, and further, to
non-cardiovascular diseases, such as the prevention of cancer. Looking
back and ahead, I believe we can say that aspirin is really a wonder
drug, and its wide applications and multiple benefits are truly beyond
what we could expect and certainly worthy of further studies both in
bench and bedside research.”
Prof Sun said that more observational
and randomised controlled clinical trials were required to investigate
the role played by aspirin in preventing post-operative kidney failure,
but he believed that the effect might also be seen in patients
undergoing non-cardiac surgeries.
“For instance, the PeriOperative
ISchemic Evaluation-2 trial (POISE-2) [2] is ongoing and aims to test
whether small doses of aspirin, given individually for a short period
before and after major non-cardiac surgeries, could prevent major
cardiovascular complications such as heart attacks and death, around the
time of surgery.”
Other findings from Prof Sun’s research showed
that diabetes, high blood pressure, heart disease, heart failure, and
diseases of the vascular system were all independent risk factors for
post-operative acute kidney failure.
‘Yoga can cure every disease, but don’t universalise’ – Ranjana Narayan
Yoga therapy can cure every disease and
disorder, even cancer, says a Delhi-based yoga therapist but warns
against the mass teaching of yoga – including popular pranayams like
kapalbhati and anulom vilom – saying they “can cause complications”.
“Yoga cannot be universalised…like
prescribing a paracetamol tablet,” says Subhash Sharma, a yoga therapist
who spent 19 years in a gurukul in Rajasthan and is also a
post-graduate from the Kasturba Medical College, Manipal.
Sharma told IANS: “People have different
physiologies and each person’s response to yoga is individualistic.
Therefore, there can’t be standardisation of yoga for any particular
disorder.”
Sharma, who describes himself as a
pioneering yoga therapist and runs a busy practice in south Delhi, says
even a step-by-step book on yoga can be “fatal”.
Recounting a particular case, he says
one gentleman had come to him with a problem – he had lost the sensation
of the nerves to the anus that tell us when to pass faeces.
“He had learnt the steps from a book and
started practising ‘nauli kriya’, or rotating of the intestines. This
paralysed the nerves to the anus. He did not know when he was passing
stools, he would only make out from the bad smell.”
Bhastrika, a popular yogic pranayam that many people do while following an expert on television, can cause asthma, warns Sharma.
“In bhastrika pranayam you pump the lungs. It can hyperventilate the lungs and people can develop asthma.”
Another popular pranayam, kapalbhati, is “dangerous, especially for women”, he warns.
“If kapalbhati is done without
‘bandhas’, or shutting the anus and vagina, then the pressure will fall
on the visceral organs (internal organs) and they will be pushed
downwards. Women can develop uterus prolapse (where the uterus can sag
from its normal position).”
Each of Sharma’s patients is given yoga
therapy keeping in mind their body type and problem. The patient’s
response is monitored closely and changes are made accordingly.
Anulom vilom, perceived to be a simple
pranayam in which you breathe in through one nostril and breathe out
though the other, is also not advisable for all, he says.
“When we force in air from one nostril
and exhale from the other, it upsets the respiratory centre of the brain
which controls breathing,” he says, adding, “Lots of precautions should
be taken before going in for anulom vilom.”
Sharma has crowds of people coming to
him with all kinds of problems, ranging from arthritis, asthma and blood
pressure to cancer and even cases of muscular dystrophy. Sharma says he
has cured many cancer cases, including blood cancer, brain cancer and
breast cancer.
He recounted the case of a British woman
with brain cancer who had undergone surgery and been given three months
to live. “It is four years since she has been cured,” he said.
Bhavna Singh is full of gratitude to
Sharma. Her mother, who was diagnosed with stage 3B cancer of the uterus
two years ago, is “doing perfectly fine now” with the disease in
remission. Doctors had given her mother 25-30 percent chances of
survival. They did chemotherapy and radiotheraphy sessions
simultaneously with Sharma’s yoga therapy, which included a diet
regimen.
“My mother is doing absolutely fine…I’ll
give the whole credit to Sharmaji,” Bhavna told IANS, adding that her
mother did not lose even a strand of hair despite intensive
chemotherapy.
“There is a yogic asana for anything and
everything – one only has to have faith and patience,” says Sharma, who
has worked with cancer patients at AIIMS for many years.
Among his many patients is Priya
Narayanan, a patient of multiple sclerosis, an auto immune disorder.
Priya, a trained Carnatic singer, was doing her PhD in chemistry around
20 years ago when she noticed she was losing the use of her muscles.
Many rounds of doctors and hospitals later, and with no hope left, she
arrived last year at Sharma’s clinic.
“Priya has begun to show some control over her muscles,” her mother Veda Narayanan told IANS.
According to Sharma, Priya, who cannot walk without help, will be able to walk on her own in three years.
He says true yoga can be practised only
by yogis who live aloof from society. Normal, social human beings
running the material race suffer from psychosomatic disorders and
diseases – and for them therapeutic yoga is the only answer, he says.
Sharma is keen that the Indian
government “amalgamate the study of yoga with the study of human
physiology – to develop yoga therapists”.
“The government should teach yoga and medicine together, and create yoga doctors,” he says.
Is the government listening?
Courtesy: http://indiacurrentaffairs.org
courtesy: http://http://indiacurrentaffairs.org Hydrogen – a colourless, odourless gas is increasingly gaining attention as a future source of energy free from environmental pollution. Its new use has been found in the automobile and power generation sector. The biggest advantage with hydrogen is that it has the highest energy content per unit mass among known fuels and it burns to produce water as a by-product. It is, therefore, not only an efficient energy carrier but also an environmentally benign fuel as well. In fact, the Ministry of New and Renewable Energy have been supporting a broad based research, development and demonstration (RD&D) programme on different aspects of hydrogen energy for over two decades. Consequently, a National Hydrogen Energy Road Map was prepared in 2005 which provides for various pathways for development of hydrogen energy i.e. production, storage, transport, safety, delivery and applications. However, the current technologies for use of hydrogen are yet to be optimized and commercialized but efforts for the same have already started.
Hydrogen Production
Hydrogen is found only in combined
state on earth and therefore its production involves the process of its
isolation from its compounds, a process which itself requires energy.
Globally, about 96% of hydrogen is produced presently using
hydrocarbons. About 4% hydrogen is produced through electrolysis of
water. Refineries and fertilizer plants are major in-situ producers and
consumers of hydrogen in India. It is also produced as a by-product in
chloro-alkali industry.
Hydrogen production falls into three
categories: thermal process, electrolytic processes and photolytic
processes. Some thermal processes use energy resources while in others
heat is used in combination with closed chemical cycles to produce
hydrogen from feed-stocks such as water. These are known as
“thermo-chemical” processes. But this technology is in early stages of
development. Steam Methane Reformation, gasification of coal and
gasification of biomass are other processes of production of hydrogen.
The advantage with coal and biomass is that both are locally available
resources and biomass is a renewable resource too. Electrolytic
processes use electricity to split water into hydrogen and oxygen and
can even reduce the emission of green house gases emission if the source
of electricity is ‘clean’.
Hydrogen Storage
Hydrogen storage for transportation is
one of the most technically challenging barriers to widespread
commercialization of this technology. The most common method of storage
is in gaseous state in pressurized cylinders, however, it being the
lightest element requires high pressures. It can be stored in liquid
form in cryogenic systems but would require high amounts of energy. It
is also possible to store it in solid state in the form of metal
hydrides, liquid organic hydrides, carbon nanostructures and in
chemicals. The Ministry of New and Renewable Energy is presently
supporting R&D projects in this field.
Applications
Apart from using it as a chemical
feedstock in industry, it can also be used as a clean fuel in automobile
and also for power generation through internal combustion engines and
fuel cells. In the field of hydrogen in internal combustion engines,
R&D projects for using hydrogen blended compressed natural gas and
diesel and development of hydrogen fuelled vehicles are being
implemented in India. Hydrogen fuelled motorcycles and three wheelers
have been developed and demonstrated in the country. Catalytic
combustion cookers using hydrogen as fuel have also been developed. The
Banaras Hindu University, BHU has modified commercially available
motorcycles and three wheelers to operate on hydrogen as fuel. With a
view to provide hydrogen blended compressed natural gas as an automotive
fuel, a dispensing station for the same has been set up at Dwarka in
New Delhi with partial financial support from the Ministry. This
facility provides CNG fuel blended with hydrogen up to 20% in volume in
demonstration and test vehicles. A development cum demonstration project
for use of H-CNG as fuel in select vehicles (buses, cars and
3-wheelers) is also under implementation. Besides, hydrogen fuelled
generator set is being developed by BHU and IIT, Delhi.
Another application of hydrogen energy
is the fuel cell, an electrochemical device converting chemical energy
of hydrogen directly into electricity without combustion. It is a clean
and efficient process of electricity generation. It can be used in UPS
systems, replacing batteries and diesel generators. In view of the
relevance of fuel cells in automobiles and power generation, several
organizations globally are pursuing RD&D activities in this field.
Portable applications are also being developed. The present efforts in
these fuel cells are focused on reducing its cost and improving its
durability. The focus of the Fuel Cell programme of the Ministry of New
and Renewable Energy has been on supporting RD&D activities on
different types of fuel cells. (PIB Feature.)
NASA scientist explains why the world won't end in 2012.
The issue with Dec. 21, 2012 and the predicted disasters that some folks
think will come, probably started with the so-called end of the Mayan
calendar.
Silicon FactsPeriodic Table of the ElementsSilicon Atomic Number: 14 Symbol: Si Atomic Weight: 28.0855 Discovery: Jons Jacob Berzelius 1824 (Sweden) Electron Configuration: [Ne]3s23p2 Word Origin: Latin: silicis, silex: flint Properties: The melting point of silicon is 1410°C, boiling point is 2355°C, specific gravity is 2.33 (25°C), with a valence of 4. Crystalline silicon has a metallic grayish color. Silicon is relatively inert, but it is attacked by dilute alkali and by halogens. Silicon transmits over 95% of all infrared wavelengths (1.3-6.7 mm). Uses: Silicon is one of the most widely used elements. Silicon is important to plant and animal life. Diatoms extract silica from water to build their cell walls. Silica is found in plant ashes and in the human skeleton. Silicon is an important ingredient in steel. Silicon carbide is an important abrasive and is used in lasers to produce coherent light at 456.0 nm. Silicon doped with gallium, arsenic, boron, etc. is used to produce transistors, solar cells, rectifiers, and other important solid-state electronic devices. Silicones range from liquids to hard solids and have many useful properties, including use as adhesives, sealants, and insulators. Sand and clay are used to make building materials. Silica is used to make glass, which has many useful mechanical, electrical, optical, and thermal properties. Sources: Silicon makes up 25.7% of the earth's crust, by weight, making it the second most abundant element (exceeded by oxygen). Silicon is found in the sun and stars. It is a principal component of the class of meteorites known as aerolites. Silicon is also a component of tektites, a natural glass of uncertain origin. Silicon is not found free in nature. It commonly occurs as the oxide and silicates, including sand, quartz, amethyst, agate, flint, jasper, opal, and citrine. Silicate minerals include granite, hornblende, feldspar, mica, clay, and asbestos. Preparation: Silicon may be prepared by heating silica and carbon in an electric furnace, using carbon electrodes. Amorphous silicon may be prepared as a brown powder, which can then be melted or vaporized. The Czochralski process is used to produce single crystals of silicon for solid-state and semiconductor devices. Hyperpure silicon may be prepared by a vacuum float zone process and by thermal decompositions of ultra-pure trichlorosilane in an atmosphere of hydrogen. Element Classification: Semimetallic Density (g/cc): 2.33 Melting Point (K): 1683 Boiling Point (K): 2628 Appearance: Amorphous form is brown powder; crystalline form has a gray Atomic Radius (pm): 132 Atomic Volume (cc/mol): 12.1 Covalent Radius (pm): 111 Ionic Radius: 42 (+4e) 271 (-4e) Specific Heat (@20°C J/g mol): 0.703 Fusion Heat (kJ/mol): 50.6 Evaporation Heat (kJ/mol): 383 Debye Temperature (K): 625.00 Pauling Negativity Number: 1.90 First Ionizing Energy (kJ/mol): 786.0 Oxidation States: 4, -4 Lattice Structure: Diagonal Lattice Constant (Å): 5.430
విద్యాహక్కు నిబంధనలు - సవాళ్లు
|
* నాగటి నారాయణ
|
విద్యాహక్కు చట్టాన్ని అమలు చేయటానికి రాష్ట్ర ప్రభుత్వం జి.ఓ.నం. 14 ద్వారా ఈ నెల 22న ఉత్తర్వులిచ్చింది. కేంద్ర ప్రభుత్వం చేసిన ఈ చట్టం దేశ వ్యాప్తంగా 2010 ఏప్రిల్ 1 నుండి అమల్లోకి వచ్చింది. దీనిని అమలు చేసే నమూనా నిబంధనలను కేంద్ర మానవ వనరుల అభివృద్ధి మంత్రిత్వశాఖ ఆనాడే రాష్ట్రాలకు పంపింది. వాటి ఆధారంగా రాష్ట్ర ప్రభుత్వ నిబంధనలు ప్రకటించటానికి 11 నెలల సమయం తీసుకుంది. విద్యాహక్కు విషయంలో రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఎంత నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరిస్తున్నదో దీనిని బట్టి అర్థం చేసుకోవచ్చు. ''ఆంధ్రప్రదేశ్ బాలల ఉచిత నిర్బంధ విద్యాహక్కు నిబంధనలు 2010''గా పిలువబడే ఈ నిబంధనలు 2010 ఏప్రిల్ 1 నుండే అమల్లోకి వచ్చినట్లుగా భావించాలని ఆ ఉత్తర్వులో పేర్కొన్నారు. ఇందులో మొత్తం 29 నిబంధనలున్నాయి. వాటికి అనుబంధంగా 4 ఫారాలను పొందుపరిచారు. విద్యాహక్కు చట్టం ప్రకారం 6-14 ఏళ్ల మధ్య వయసుగల బాలలు అందరూ బడిలోనే వుండాలి. ప్రతి ఒక్కరికి 8వ తరగతి వరకు నిర్బంధంగా చదువు చెప్పాలి. ప్రస్తుతం బడిలో లేని పిల్లలను వెంటనే బడిలో చేర్చాలి. అయితే వారిని వారి వయసుకు తగిన తరగతిలో చేర్చాలి. ఉదాహరణకి 9 సంవత్సరాల వయసుగల వారు 4వ తరగతిలో వుండాలి. అలాంటి వారికి 4వ తరగతి స్థాయిగల విద్యా విషయక పరిజ్ఞానాన్ని సమకూర్చటం కోసం ప్రత్యేక బోధన జరపాలి. ఈ ప్రత్యేక బోధనా కాలం పిల్లల అవసరాన్ని బట్టి 3 నెలల నుండి రెండు సంవత్సరాల వరకు వుండవచ్చు. ఇందుకోసం సర్వీసులో వున్న ఉపాధ్యాయులకు లేదా ప్రత్యేకంగా నియమించే ఉపాధ్యాయులకు ముందుగా తర్ఫీదు ఇవ్వాలి. అయిదో నిబంధన ప్రకారం పిల్లల పరిసర ప్రాంతంలో పాఠశాలలను ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేయాలి. కిలో మీటర్ నడకలోపు ప్రాథమిక పాఠశాల (1-5 తరగతులు)ను, మూడు కిలోమీటర్ల నడకలోపు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల (1-8 తరగతులు)ను ఏర్పాటు చేయాలి. నిర్ణీత దూరంలోపు పాఠశాలను ఏర్పాటు చేయలేని పిల్లల కోసం రవాణా సదుపాయం కల్పించాలి లేదా నైవాసిక విద్యా సదుపాయం ఏర్పాటు చేయాలి. అంగవైకల్యం గల పిల్లలకు రవాణా సదుపాయం కల్పించాలి లేదా ఇంట్లోనే చదువు చెప్పే ఏర్పాటు చేయాలి. ప్రభుత్వం, స్థానిక సంస్థలు, ఎయిడెడ్, అన్ఎయిడెడ్ ప్రైవేట్ యాజమాన్యాల్లోని పాఠశాలల్లో చదివే విద్యార్థులు అందరికీ పాఠ్య పుస్తకాలు, దుస్తులు, రాత సామాగ్రి వంటి అన్ని రకాల సదుపాయాలను ఉచితంగా అందించాలి. ప్రత్యేక అవసరాలు గల పిల్లల చదువుకోసం ఉపాధ్యాయులకు ప్రత్యేక శిక్షణ ఇవ్వాలి. దళిత, గిరిజన తదితర బలహీన వర్గాల పిల్లల విషయంలో ఎలాంటి వివక్షా చూపకూడదు. తరగతి గదిలో కూర్చొనే దగ్గర, మధ్యాహ్న భోజనం, మంచినీరు, టారులెట్స్ వినియోగం తదితర అన్ని విషయాల్లోనూ అందరికీ సమాన అవకాశాలు వుండాలి. పిల్లలు పుట్టిన నాటి నుండి 14 ఏళ్ల వయసు వచ్చే వరకు ప్రత్యేక రిజిష్టర్ నిర్వహించాలి. దానిని ప్రతి ఏటా తాజా పర్చాలి. పిల్లలు ఎక్కడ వున్నారు, ఏం చదువుతున్నారో తెలియాలి. ఈ రిజిష్టర్ అందరికీ అందుబాటులో వుండాలి. పరిసర ప్రాంతంలో ప్రభుత్వ పాఠశాల లేకపోతేనే ప్రైవేట్ పాఠశాలల్లో చదివే పిల్లలకు ప్రభుత్వం బాధ్యత వహించాలి. ప్రైవేట్ స్కూల్లోని మొత్తం విద్యార్థుల సంఖ్యలో 25 శాతం వరకు పరిసర ప్రాంతంలోని బలహీన వర్గాల పిల్లల ప్రవేశానికి అనుమతించాలి. ఆ 25 శాతంలో 5 శాతం అనాథóలు, హెచ్ఐవి బాధితులు, అంగవికలురు, 10శాతం దళితులు, 4శాతం గిరిజనులు, 6శాతం బిసి, మైనార్టీ మరియు వార్షికాదాయం రు. 60 వేలలోపు వుండే ఓ.సి. కుటుంబాల పిల్లలను చేర్చుకోవాలి. వీరిలో ఏదైనా ఒక కేటగిరీ వారు తమ వాటా మేరకు ప్రవేశం కోరకపోతే సదరు సీట్లను తదుపరి కేటగిరీ వారికి అనుమతించాలి. ఆ విధంగా ప్రైవేట్ స్కూళ్లలో చేరే పిల్లలకు ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో చదివే పిల్లలకు వెచ్చిస్తున్న ఖర్చుతో సమానంగా ప్రభుత్వం రీయింబర్స్మెంట్ ఇస్తుంది. పిల్లల జనన ధృవీకరణ సంబంధిత రిజిష్టర్లో నమోదు కాకపోతే హాస్పిటల్ లేదా ఏఎన్ఎం రికార్డ్, అంగన్వాడీ రికార్డ్ లేదా తల్లిదండ్రుల స్వీయ ధృవీకరణను ప్రాతిపదికగా పరిగణించాలి. విద్యాసంవత్సరం ప్రారంభంలో జూన్ 12 నుండి ఆగస్ట్ 31 దాకా పిల్లలను బడిలో చేర్చుకొనే నిర్ధిష్ట గడువుగా నిర్ణయించారు. అయితే ఆ గడువు తర్వాత చేరే వారిని కూడా మరో మూడు నెలల వరకు అనుమతించటం జరుగుతుంది. ఈ నిబంధనల్లో ఐదు అంశాలను ప్రైవేట్ స్కూళ్ల కోసం కేటాయించారు. చట్టం అమల్లోకి వచ్చిన 3 నెలల్లోగా ప్రైవేట్ స్కూల్స్ ఇప్పటికే నడుస్తున్నవి, క్రొత్తగా నెలకొల్పబోయేవి ప్రభుత్వ గుర్తింపు కోసం దరఖాస్తు చేసుకోవాలి. చట్టంలో పేర్కొన్న అన్ని నిబంధనలు పాటించాలి. అధికారులు భౌతిక పరిశీలన చేసి అర్హతగల వాటికి గుర్తింపు ఇస్తారు. గుర్తింపు పొందిన ప్రైవేట్ స్కూళ్ల వివరాలను వెబ్సైట్లో పెట్టి అందరూ తెలుసుకొనే అవకాశం కల్పించాలి. ప్రైవేట్ స్కూళ్లను అధికారులు తరచుగా తనిఖీలు చేస్తుండాలి. అనుమానం కలిగితే ఎప్పుడైనా గుర్తింపును రద్దు చేయవచ్చు. ప్రభుత్వ గుర్తింపు కోసం నిబంధనలు రూపొందించటం వరకు బాగానే వుంది. కానీ ఇవి ఎంతవరకు అమలవుతాయి అనేది ప్రభుత్వ సామర్థ్యం మీద ఆధారపడి వుంటుంది. క్షేత్ర స్థాయిలో విద్యాహక్కుని అమలు చేసేది పాఠశాల యాజమాన్య కమిటీ (ఎస్ఎంసి)లు. అన్ఎయిడెడ్ ప్రైవేట్ స్కూల్స్ మినహా అన్ని పాఠశాలల్లోనూ పాఠశాల యాజమాన్య కమిటీలను ఏర్పాటు చేయాలి. ఎస్ఎంసిలో మొత్తం 27 మంది సభ్యులు వుంటారు. అందులో 24 మంది విద్యార్థుల తల్లిదండ్రులు వుంటారు. వివిధ తరగతుల్లోని అత్యధిక, అత్యల్ప మార్కులు వచ్చిన వారి తల్లిదండ్రులను సభ్యులుగా నిర్ణయిస్తారు. గిరిజన, దళిత, బీసీ, మైనార్టీ ప్రతినిధులు వుంటారు. మొత్తం సభ్యుల్లో సగం మంది మహిళలు వుండాలి. పాఠశాల ప్రాంతంలోని ప్రజా ప్రతినిది,ó మహిళా సమాఖ్యలోని ఒకరిని కూడా సభ్యులుగా చేరుస్తారు. గ్రామాల్లో అయితే వార్డు మెంబర్, పట్టణాల్లో అయితే కౌన్సిలర్ లేదా కార్పోరేటర్ కమిటీకి చైర్పర్సన్గా, హెడ్మాష్టర్ మెంబర్ కన్వీనర్గా వుంటారు. గ్రామాల్లోని అప్పర్ప్రైమరీ స్కూల్స్ చైర్ పర్సన్స్గా సర్పంచ్ వుంటారు. తల్లిదండ్రుల సభ్యుల్లో నుండి ఒకరిని వైస్ చైర్పర్సన్గా ఎన్నుకొంటారు. విద్యాహక్కు చట్టంలోని ప్రాథమిక కర్తవ్యాలతో సహా పిల్లలందరికీ చదువు చెప్పించే బాధ్యత ఎస్ఎంసిలపైనే వుంటుంది. అయితే తల్లిదండ్రుల సభ్యులను ఎన్నిక ద్వారా కాకుండా మార్కుల ఆధారంగా నిర్ణయించటం అనేది ప్రజాస్వామిక విధానం కాదు. ఇది వివాదాస్పదం అయ్యే అవకాశం వుంది. ప్రైవేట్ స్కూళ్లలో పనిచేసే టీచర్ల జీత భత్యాలు, విధివిధానాలను ప్రభుత్వ చట్టాలకు, నిబంధనలకు లోబడి మేనేజిమెంట్స్ నిర్ణయించి అమలు చేయాలని 21వ నిబంధనలో ప్రత్యేకంగా పేర్కొన్నారు. ఈ నిబంధన అమలు కోసం ప్రైవేట్ స్కూల్ టీచర్స్ సంఘటితం కావటానికి కృషి చేయవచ్చు. ఇక అన్ని రకాల పాఠశాలల్లోని ఉపాధ్యాయులు చేయాల్సిన విధులను 22వ నిబంధనలో పొందుపరిచారు. ఉపాధ్యాయుల సమస్యల పరిష్కారానికి ప్రాథమిక వేదిక ఎస్ఎంసి అన్నారు. అక్కడ పరిష్కారం కాకపోతే మండల స్థాయి, జిల్లా స్థాయి కమిటీకి పోవాలని చెప్పారు. ఈ నిబంధన ఉపాధ్యాయుల్లో ఆందోళన కల్గిస్తుంది. విద్యా సంవత్సరం ప్రారంభానికి ముందే ప్రతి పాఠశాలలో విద్యార్థ్ధుల సంఖ్యను నిర్ధారించి, దాని ఆధారంగా ఉపాధ్యాయ విద్యార్థి నిష్పత్తికి అనుగుణంగా ఉపాధ్యాయులను నిర్ణయించాలి. అవసరమైన ఉపాధ్యాయులను రెగ్యులర్ ప్రాతిపదికన నియమించాలి. అదనంగా వుండే ఉపాధ్యాయులను అవసరమైన పాఠశాలలకు తరలించాలి. పదేళ్లకోసారి వచ్చే జనగణన, అలాగే పార్లమెంట్, అసెంబ్లీ, స్థానిక సంస్థల ఎన్నికలు, ప్రకృతి వైపరీత్యాల వంటి అంశాలు మినహా ఇంకేవిధమైన విద్యేతర విధులను ఉపాధ్యాయులతో చేయించకూడదు. అలా చేయించే అధికారులు క్రమశిక్షణా చర్యలకు గురవుతారు. అకడమిక్ అథారిటీ బాధ్యతలను ఎస్సిఇఆర్టి (రాష్ట్ర విద్యా పరిశోధన, శిక్షణ సంస్థ)కి అప్పగించారు. కరిక్యులమ్, సిలబస్, ఉపాధ్యాయులకు వృత్త్యంతర శిక్షణ, నిరంతర మూల్యాంకనం తదితర విషయాలను ఈ సంస్థ నిర్వహిస్తుంది. రాష్ట్ర స్థాయిలో విద్యాహక్కు చట్టాన్ని అమలు చేసేదానికి రాష్ట్ర బాలల హక్కుల రక్షణ కమిషన్ని నియమించాలి. ఈ పని వెంటనే చేయలేకపోతే ముందస్తు పనికోసం విద్యాహక్కు రక్షణ అథారిటీని ఏర్పాటు చేయాలి. ఈ అథారిటీిని చైర్పర్సన్గా ప్రముఖ విద్యావేత్త, హైకోర్టు జడ్జి, బాలల హక్కుల ఉద్యమకర్త ఎవరినైనా నియమించవచ్చు. మరో నలుగురు సభ్యులు వివిధ రంగాల్లో నిపుణులైనవారు వుండాలి. చట్టం అమలు కోసం రాష్ట్ర స్థాయి సలహా సంఘం వుండాలి. దానికి ఒక చైర్పర్సన్, ఒక వైస్చైర్పర్సన్, 13 మంది సభ్యులు వుండాలి. ప్రాథమిక విద్యా శాఖ మంత్రి ఎక్స్ అఫీసియో కో-చైర్పర్సన్గా, పాఠశాల విద్యాశాఖ మంత్రి ఎక్స్ అఫీసియో చైర్పర్సన్గా వుంటారు. సభ్యులుగా విద్యారంగంలో, బాలల వికాసంలో నిష్ణాతులైన వారిని ప్రభుత్వమే నియమిస్తుంది. ఈ కమిటీకి కన్వీనర్గా ప్రాథమిక విద్యాశాఖ కార్యదర్శి, కో - కన్వీనర్గా పాఠశాల విద్యాశాఖ కార్యదర్శి వ్యవహరిస్తారు. గిరిజన, సాంఘిక, బిసీ, మైనార్టీ సంక్షేమశాఖా కార్యదర్శులు, మహిళా శిశు సంక్షేమం, వైద్య ఆరోగ్య, పంచాయితీరాజ్ శాఖా కార్యదర్శులు, జాయింట్ స్టాఫ్ కౌన్సిల్లో సభ్యత్వంగల ప్రభుత్వ గుర్తింపు గల్గిన ఉపాధ్యాయ సంఘాల ప్రతినిధులు ప్రత్యేకాహ్వానితులుగా వుంటారు. ఇప్పటిదాకా పాఠశాల విద్యాశాఖ, సంచాలకులు ఇచ్చిన నిబంధనల్లో ఏవైనా ఈ నిబంధనలకు పాసగనివి వుంటే అవి ఇకపై చెల్లుబాటు కావు. అవన్నీ ఈ నిబంధనలకు అనువుగా మారిపోవాల్సిందే. మొత్తం మీద ఈ నిబంధనలు విద్యాహక్కుకు ఎదురవుతున్న సవాళ్లను పరిష్కరించేదానికన్నా వివాదాలకే ఎక్కువ ఆస్కారమిచ్చేట్లుగా ఉన్నాయి. |
Courtesy: aputf.org
రాజుగారి కిరీటం, ఆర్కిమిడీస్ సూత్రం కథ
ఆర్కిమిడీసె సూత్రాన్ని అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నంలో వస్తువులని నీట్లో
ముంచి, తీసి, తూచి తిప్పలు పడ్డ అనుభవం చాలా మంది తెలియనితనంలో పొందే
వుంటారు. అలాగే స్నానాల తొట్టెలో దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తుండగా స్ఫురించిన
ఆలోచనకి సంబరం పట్టలేక ఇబ్బందికరమైన వేషంలో నగర వీధుల వెంట ‘యురేకా’ అంటూ
ఉరకలు వేసిన ఆర్కిమిడీస్ గురించి చాలా మంది వినే వుంటారు.
పాశ్చాత్య
గణితలోకంలో త్రిమూర్తులుగా మూడు పేర్లు చెప్పుకుంటారు – వాళ్లు
ఆర్కిమిడీస్, న్యూటన్, గౌస్. వీరిలో న్యూటన్, గౌస్ లు కేవలం శతాబ్దాల
క్రితం జీవించిన వారైతే, ఆర్కిమిడీస్ క్రీ.పూర్వం వాడు. సిసిలీ ద్వీపంలోని
సిరక్యూస్ నగరంలో క్రీ.పూ. 287 లో జన్మించాడు ఆర్కిమిడీస్. తన తండ్రి
ఫైడియాస్ ఓ ఖగోళవేత్త. ఆ రోజుల్లో సిరక్యూస్ ని పాలించిన రెండవ హీరోకి
ఆర్కిమిడీస్ బంధువు అని చెప్పుకుంటారు. యవ్వనంలో చదువు కొంతకాలం ఈజిప్ట్
లోని అలెగ్జాండ్రియాలో జరిగింది. భూమి వ్యాసాన్ని అంచనావేసిన ఎరొటోస్తినీస్
ఇతడికి సమకాలికుడు.
ఆర్కిమిడీస్ కనుక్కున్న ప్రఖ్యాత సూత్రం వెనుక
ఒక కథ వుంది. మహారాజు రెండవ హీరో ఒకసారి గుళ్ళో విగ్రహాన్ని అలంకరించేందుకు
గాను ఓ స్వర్ణకారుణ్ణి పురమాయించి ఓ బంగారు కిరీటం చేయించాడు. కిరీటానికి
కావలసిన బంగారం కూడా రాజే సరఫరా చేశాడు. అయితే తీరా కిరీటం తయారయ్యాక
బంగారానికి బదులు కాస్త వెండి కలిపాడేమోనని రాజుకు స్వర్ణకారుడి మీద సందేహం
వచ్చింది. సందేహం రావడంతోనే స్వర్ణకారుణ్ణి పిలిచి ఉరి తీయించకుండా ముందు
సందేహం నిజమో కాదో తేల్చుకోవాలని అనుకున్నాడు. ఆర్కిమిడీస్ ని పిలిచి ఏదైనా
ప్రయోగం చేసి నిజం నిర్ధారించమని కోరాడు.
ఆర్కిమిడీస్ ఆలోచనలో
పడ్డాడు. కల్తీ జరిగిందో లేదో తెలియాలంటే కిరీటం సాంద్రత కనుక్కోవాలి.
కిరీటం బరువు కనుక్కోవడం సులభమే. కాని ఘనపరిమాణం తెలుసుకోవడం ఎలా? ఏ ఘనమో,
శంకువో అయితే ఘనపరిమాణాన్ని అంచనా వెయ్యడానికి కచ్చితమైన సూత్రాలు ఉన్నాయి.
కాని ఇలాంటి క్రమరహిత రూపం యొక్క ఘనపరిమాణం కనుక్కోవడం ఎలా? దీని గురించి
ఆలోచిస్తూ ఓ రోజు స్నానం చేద్దామని స్నానాల తొట్టెలో కి దిగాడు. తను
లోపలికి దిగుతుంటే తొట్టెలో నీటి మట్టం నెమ్మదిగా పైకి రావడం గమనించాడు.
పెరిగిన నీటి మట్టానికి తన ఒంటి ఘనపరిమాణానికి మధ్య సంబంధాన్ని
గుర్తించాడు. వస్తువు రూపం ఎలా ఉన్నా ఈ అత్యంత సులభమైన పద్ధతిలో దాని
ఘనపరిమాణం ఎలా కనుక్కోవాలో ఆ క్షణం అర్థమయ్యింది. ఇక ఉత్సాహం పట్టలేక ఉన్న
పళంగా సిరక్యూస్ పురవీధుల్లో ‘యురేకా’ అని ఉరికాడట! తదనంతరం ఆ పద్ధతిని
ఉపయోగించి కిరీటంలో వెండి కలిసిందని నిరూపించాడు ఆర్కిమిడీస్.
అయితే
కేవలం స్థానభ్రంశం చెందిన నీటి ఘనపరిమాణం సహాయంతో కిరీటం ఘనపరిమాణాన్ని
కచ్చితంగా కొలవడం కొంచెం కష్టం అని నిపుణులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. పైగా
అసలు ఈ కిరీటం సమస్య గురించి ఆర్కిమిడీస్ సొంత రచనల్లో ఎక్కడా లేదు. మర్కస్
విట్రీవియస్ అనే రోమన రచయిత, ఇంజినీరు ఈ కథ గురించి రాశాడు. అయితే
ఆర్కిమిడీస్ ‘తేలే వస్తువులు’ అన్న పుస్తకంలో ఇలాంటి అంశాలు ఎన్నో
చర్చించాడు. అందులోనే మనం ప్రస్తుతం చెప్పుకునే ఆర్కిమిడీస్ సూత్రం
ప్రస్తావన వస్తుంది.
నీట్లో (లేక మరే ద్రవంలో అయినా) మునిగిన
వస్తువు దాని ఘనపరిమాణంతో సమానమైన నీటి మొత్తాన్ని స్థానభ్రంశం (displace)
చేస్తుంది. అలా స్థానభ్రంశం అయిన నీటి భాగం మునిగిన వస్తువుని పైకెత్తుతూ
ఉంటుంది. దీన్నీ ప్లవనం (buoyancy) అంటారు. దీని వల్ల మునిగిన వస్తువు ఎంత
బలంతో పైకి ఎత్తబడుతుందో ఆ బలాన్ని ప్లవన బలం (force of buoyancy) అంటారు.
వస్తువు బరువు కన్నా ఈ బలం ఎక్కువ అయితే వస్తువు పూర్తిగా తేల్తుంది.
వస్తువు
బరువు కన్నా ప్లవన బలం తక్కువైతే వస్తువు మునుగుతుంది గాని, గాలిలో
ఉన్నప్పటి కన్నా నీట్లో మునిగి వున్న స్థితిలో బరువు కాస్త
తగ్గుతుంది.స్థానభ్రంశం చెందిన నీటి ఘనపరిమాణం, వస్తువు ఘనపరిమాణం ఒక్కటే
కనుక ఇక్క బరువులని పోల్చేబదులు సాంద్రత (=బరువు/ఘనపరిమాణం) ని పోల్చితే
సరిపోతుంది. సాంద్రత పరంగా ఈ సూత్రాన్ని చెప్పుకోవాలంటే, నీటి సాంద్రత
కన్నా వస్తువు సాంద్రత తక్కువైతే వస్తువు తేల్తుంది, లేకుంటే మునుగుతుంది.
ఈ
సూత్రాన్ని ఈ కింది చిత్రంలో ప్రదర్శించబడుతున్న ప్రయోగంలో స్పష్టంగా
చూడొచ్చు. చిత్రంలో కనిపిస్తున్న మూడు గ్లాసుల్లో మూడు కోడిగుడ్లు ఉన్నాయి.
ఎడమ పక్క ఉన్న గ్లాసులో మంచి నీరు ఉంది. మధ్యలో ఉన్న గ్లాసులో ముందు మంచి
నీరు తీసుకుని, అందులో నాలుగు చెంచాల ఉప్పు కలిపారు. కుడి పక్క ఉన్న
గ్లాసులో ముందు మంచి నీరు తీసుకుని అందులో రెండు చెంచాల ఉప్పే కలిపారు.
ఉప్పు కలపడం వల్ల నీటి సాంద్రత పెరుగుతుంది.
ఎడమ పక్క గ్లాసులో నీటి
సాంద్రత తక్కువ కనుక గుడ్డు మునిగింది. కుడి పక్క గ్లాసులో నీటి సాంద్రత
మరి కాస్త ఎక్కువ కనుక గుడ్డు తేలకుండా, మునగకుండా మధ్యస్థంగా ఉండిపోయింది.
మధ్యలో ఉన్న గ్లాసులో నీటి సాంద్రత అన్నిటికన్నా ఎక్కువ కనుక గుడ్డు
తేలింది.
ఈ సూత్రాన్ని ఉపయోగించి ‘కిరీటం సమస్యని’ సులభంగా పరిష్కరించొచ్చు. కచ్చితంగా కిరీటం బరువుతో సమానమైన బరువున్న శుద్ధ బంగారపు ముక్కని తీసుకోవాలి. ఇప్పుడు కిరీటాన్ని, బంగారపు ముక్కని ఓ త్రాసు మీద ఉంచి, రెండిట్నీ నీట్లో ముంచాలి. రెండు వస్తువుల సాంద్రత ఒకటే అయితే, త్రాసు సరిగ్గా తూగుతుంది. కల్తీ జరగడం వల్ల కిరీటం సాంద్రత బంగారం సాంద్రత కన్నా తక్కువైతే, బంగారం ఉన్న వైపు త్రాసు మొగ్గు చూపుతుంది.
Courtesy: http://scienceintelugu.blogspot.in
E-textbooks knocking at Indian classroom doors – Anjali Ojha
For a generation that has learnt to articulate thoughts in 140 characters and knows its smartphones and tabs, e-textbooks are only the next step. But some infrastructure bottlenecks need to be taken care of before that education revolution takes place in India, experts say.
Technology giant Apple recently launched an app for digital textbooks
that saw an astronomical 350,000 downloads globally in the first three
days.
Educationists agree that digitised textbooks are a key to the future of education.
“E-textbooks do hold the key to the future as the coming generation
is tech-savvy. It is the era of computers, trees will be saved and
children wouldn’t need to carry heavy bags,” says Madhulika Singh,
principal of Delhi’s Tagore International School.
But she also expressed worry over the availability of sufficient resources.
“There are shortcomings at present which will take a long time to
overcome. For reaping the real benefits of e-textbooks, we have to
presume that every child has access to a computer and internet…a lot of
structural reform is needed,” she adds.
But there’s a lot of enthusiasm over the easy availability and other features of a digitised textbook.
“My eight-year-old daughter spends so much time on the computer that
it is difficult to make her read books. But, at the same time, reading
online is something she does willingly,” says Neelam Tripathi, a
software professional working in Gurgaon, a satellite town of the
national capital.
“An e-textbook, I think, is nothing less than a boon; it can motivate children to study,” she says.
E-textbooks are the very basis for e-classrooms. Its advantage over
traditional methods of teaching includes animations and illustrations
which are not possible in ordinary textbooks.
Apart from the ability to carry an entire year’s syllabus in one’s
palm, e-textbooks offer the opportunity to learn in multiple mediums —
text, video and audio.
Even as India’s market for digital textbooks remains limited, booksellers see it as the future.
“E-textbooks are a natural follow-on to the current trend of digital
education being introduced in classrooms across India which is making
students familiar with the digital medium,” says Soumya Banerjee,
founder of Attano, a software.
“Educational e-books also have evaluation features as tests and
assessments are built into the book which gives an immediate indication
of a student’s performance,” he says.
Founded in 2009, Attano introduced e-textbooks in India, converting
the plain textbooks into interactive books with corresponding diagrams
and pictures. It makes available e-texbooks from the primary level to
Class 12.
“The books are highly user-friendly; even a six-year-old can use it,” he says.
“We are focussing on individual buyers; just like parents go to shops
and buy the hard copy of a text book, they can buy it online.”
“The digitised books elaborate the concepts; for example, if the
chapter has to explain the heart and its functioning, the diagram will
be digitised, which will make it easy for children to understand.
“Currently most e-books are flat texts with no interactive elements
(largely built to cater to novels and fiction). Educational books are
different in that they have text, images, tables and references. We’re
pushing the boundaries to make them more interactive – integrating
audio, video, tests and knowledge sources like dictionaries and
wikipedia.”
A Central Board of Secondary Education (CBSE) official said though
the board was considering the idea, it was premature to say anything.
“Digital textbooks are interactive. While children enjoy it, they learn
as well,” he says.
According to Internet World Stats, an international website that
features world internet usage, India ranks third in internet usage with
nearly 100 million users, comprising 8.4 percent of India’s population
and 4.7 percent of world users.
Courtesy: http://indiacurrentaffairs.org
అగ్నిపధ్ సినిమా స్ఫూర్తితో టీచర్ ని పొడిచా
అగ్నిపధ్
సినిమాలో హీరోని స్ఫూర్తిగా తీసుకుని తన టీచర్ ని కత్తితో పొడిచానని
చెన్నై లోని ఓ పాఠశాలలో టీచర్ ని కత్తితో పొడిచి చంపిన విద్యార్ధి
తెలిపినట్లుగా పోలీసులు తెలిపారు. పోలీసు అధికారి చెప్పిన వివరాల ప్రకారం
విద్యార్ధి ఇటీవలే ‘అగ్నిపధ్’ సినిమా చూశాడు. సినిమాలో హీరో తన తండ్రిపైన
తప్పుడు ఆరోపణలు చేసినవారిని కత్తితో పొడిచి చంపి పగ తీర్చుకుంటాడు. ఈ
దృశ్యం నుండే తాను స్ఫూర్తి పొందానని విద్యార్ధి పోలీసులకు తెలిపాడు.
విద్యార్ధి
లెక్కలు, హిందీ రెండు సబ్జెక్టులలో తప్పాడు. లెక్కలు బోధించే మాస్టారు
విద్యార్ధిని ఏమీ అనకపోయినప్పటికీ హిందీ టీచర్ ఉమా మహేశ్వరి మాత్రం
విద్యార్ధి డైరీలో రిమార్కులు రాయడం విద్యార్ధికి కోపం తెప్పించింది. తనకు
కోపం తెప్పించినవారిని కత్తితో పొడిచి చంపడమే సరైన పరిష్కారంగా ‘అగ్నిపధ్’
సినిమా ద్వారా నేర్చుకున్న విద్యార్ధి టీచర్ ప్రాణాలను బలి తీసుకున్నాడు.
విద్యార్ధి తల్లిదండ్రులు ఆర్ధికంగా ఉన్నతులనీ తెలుస్తోంది. పాకెట్ మనీ
కింద రోజుకి వంద రూపాయలు తల్లిదండ్రుల వద్ద పొందేవాడనీ తెలుస్తోంది.
తనను
ఏమీ చేయవద్దని బతిమాలుకుంటున్నప్పటికీ కరగకుండా టీచర్ ని వెంటాడి మరీ
పొడిచి చంపినట్లుగా ‘ఆంధ్ర జ్యోతి’ లాంటి పత్రికలు రాసినప్పటికీ ‘ది హిందూ’
కధనం అందుకు భిన్నంగా ఉంది. టీచర్ క్లాస్ రూం లో కూర్చుని విద్యార్ధుల
కోసం ఎదురు చూస్తుండగా అందరి కంటె ముందు జొరబడిన విద్యార్ధి డస్ట్ బిన్ లో
కాగితం వేసే నెపంతో టీచర్ ని సమీపించి గొంతు కోసాడనీ ఆ తర్వాత కడుపులో
పొడిచాడనీ ‘ది హిందూ’ పత్రిక తెలిపింది. పత్రికల కధనాల మధ్య ఇంత తేడా
ఎందుకు ఉందో అర్ధం కాని విషయం.
సమీపంలో
ఉన్న ప్రవేటు ఆసుపత్రికి మొదట టీచర్ ని తీసుకెళ్లగా వారు ప్రభుత్వ
ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లమని చెప్పారనీ, ప్రభుత్వాసుపత్రికి వెళ్తుండగా మార్గ
మధ్యంలో టీచర్ మరణించినట్లుగా ‘ది హిందూ’ పత్రిక రాయగా, కళాశాలలో వెంటాడి
పదే పదే పొడిచి చంపినట్లుగా ఆంధ్ర జ్యోతి పత్రిక రాసింది. కత్తి పోట్లకు
అక్కడికక్కడే టీచర్ మరణించిందని కూడా ఆంధ్ర జ్యోతి పత్రిక మొదటి పేజిలో
బాక్స్ కట్టి వార్త ప్రచురించింది. విద్యార్ధిని మరింత రాక్షసీకరించే
ప్రయత్నం జ్యోతి పత్రికలో కనిపిస్తోంది.
విద్యార్ధి
కేవలం పద్నాలుగు సంవత్సరాలు వయస్కుడు మాత్రమే. సమాజాన్ని పెద్దగా చూడని
వయసు కనుక తనను నచ్చిన అంశాన్ని అనుకరించే వయసులోనే అతను ఉన్నాడు.
ప్రత్యేకంగా కక్ష గట్టి చంపాలనుకునే వయసు కాదతనిది. అగ్నిపధ్ సినిమా
స్ఫూర్తిగా తీసుకున్నానని విద్యార్ధి స్వయం గా చెబుతున్నందున సినిమా
ప్రభావంతోనే ఈ చర్యకు ఒడిగట్టాడనడంలో సందేహం అవసరం లేదు.
ఇక్కడే
సమాజం పాత్ర ముందుకు వస్తోంది. సినిమాలు ఇప్పుడు విచ్చలవిడి హింసను
విపరీతంగా ప్రోత్సహిస్తున్నాయి. హీరో పూనుకుని విలన్లను బాదిపడేయడమే ఒక
విపరీతం కాగా, ఈ విపరీత చర్యలను అభివృద్ధి చెందిన టెక్నాలజీని వినియోగిస్తూ
కొత్త కొత్త పద్ధతుల్లో చూపించడానికి నిర్మాతలు, దర్శకులు పోటీ
పడుతున్నారు. ఒక సినిమాలో ఒక హీరో చూపించిన హింసా పద్ధతులకు విభిన్నంగా
మరొక హీరో మరొక సినిమాలో చూపించడానికి దర్శకులు ప్రయత్నిస్తున్నారు.
గ్రాఫిక్స్ టెక్నాలజీ సాయంతో మరిన్ని కొత్త కొత్త పద్ధతుల్లో ఫైటింగ్స్
సీన్ లను చిత్రీకరిస్తూ వివిధ హీరోల ఫ్యాన్స్ ల మధ్య కూడా అనారోగ్యకరమైన
పోటీని సినిమాలు సృష్టిస్తున్నాయి.
హీరోలు
సైతం తాను కేవలం నటుడ్ని మాత్రమేననీ, సినిమాను సినిమాలాగే చూడాలనీ చెప్పగల
ఔదార్యంతో వ్యవహరించడంలేదు. కలెక్షన్ల విషయంలో కూడా తమ హీరో సినిమాలే
రికార్డులు సృష్టించాడని ఫ్యాన్స్ అసోసియేషన్లు పోటీ పడుతూ
పత్రికలకెక్కుతున్న పరిస్ధితి కూడా నెలకొని ఉంది. వీరంతా సామాజిక బాధ్యతను
గుర్తెరగకుండా డబ్బు సంపాదన కోసం ఎంతకైనా తెగిస్తున్నారు. హీరోల
దగ్గర్నుండి, దర్శకులు, నిర్మాతలవరకూ సినిమాలు సమాజంపైన ముఖ్యంగా పసి
మనసులపైన పడవేస్తున్న ప్రభావాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోవలసిన అవసరం బాగా
కనిపిస్తోంది.
courtesy: http://teluguvartalu.com
Have new formula for cube root, says Agra mathematician – Brij Khandelwal
It has eluded experts for centuries, but now an Indian, following in the footsteps of Aryabhatt, one of the earliest Indian mathematicians, claims to have worked out a simple formula to find any number’s cube root.
Nirbhay Singh Nahar, a retired chemical engineer and an amateur mathematician, claims he has found a formula that will help students and applied engineers to work out the cube roots of any number in a short time.
“Give me any number – even, odd, decimals, a fraction…and I will give you the cube root using a simple calculator to just add and subtract within a minute and a half. We do have methods and patterns, but no formula at the moment. Even the tables give cube roots of 1 to 1,000, not of fractions or of numbers beyond 1,000, for which people have to use scientific calculators,” Nahar, who retired as an engineer from Hindustan Salts Ltd at Sambhar (Rajasthan), told IANS.
Four years, thousands of sums, a lot of painstaking research and total devotion led him to develop the formula which he has now copyrighted.
“I am willing to be scrutinised and investigated by anyone in the world, and to demonstrate but I will not disclose the formula till it is patented because I want the credit for my work to go to India, my country,” he added.
Nahar, who sent his findings to research journals but got no response, said he will soon write to the prime minister requesting him to arrange a meeting between him and the world’s top mathematicians.
“Only when I get recognition for my formula named NAHNO (Nah stands for Nahar and NO for number) will I disclose my formula,” Nahar said.
The cube root of a number is a figure, which multiplied by itself thrice gives the larger number.
Many complex and multi-staged methods are available to crack cube roots, but they are time-consuming and cumbersome. On a standard calculator, one has to go through half a dozen steps before getting the answer.
Mathematicians down the ages have all tried to get a simple formula which gives a precise answer, but it has eluded them. While Newton’s formula arrives at an approximation, Nahar claims his formula leads to direct and perfect value, and no approximation.
“So far no one has been able to do it. Cube roots are a very complicated game. People have been coming out with solutions. But in 5,000 years no one has been able to discover a workable formula for cube roots. My formula will make history and add to India’s mathematical genius,” Nahar said.
Mathematics is not his profession nor did he take any formal training in the discipline. He stumbled on the idea while helping his grandchildren with their homework.
“It was me and the complicated arithmetic sums. In six months I found the formula which does not require use of scientific calculators,” Nahar said.
Nahar said he had read both Western and Vedic mathematics and consulted all authorities on the subject.
If proved right, he will follow in the illustrious footsteps of 5th century mathematician Aryabhatt, who was known for his work in astronomy, arithmetic, algebra and trigonometry. It is said that his book helped European mathematicians learn how to calculate the areas of triangles, volumes of spheres as well square and cube roots.
Courtesy: http://indiacurrentaffairs.org
జాతీయపతాక నియమావళి :: 63 వ గణతంత్ర దినోత్సవ సందర్భంగా
జాతీయపతాక నియమావళి అనేది భారత జాతీయపతాక వాడకాన్ని నిర్దేశించే చట్టాల సమాహారం. బ్యూరో ఆఫ్ ఇండియన్ స్టాండర్డ్స్ జాతీయపతాకం ఉత్పత్తి తగు నిర్దేశకాల ప్రకారమే జరిగేటట్లు పర్యవేక్షిస్తుంది. నియమావళిని ఉల్లంఘిస్తే కఠినమైన శిక్ష తప్పదు. ఈ నియమావళిని Emblems and Names (Prevention of Improper Use) Act, 1950 (No.12 of 1950) and the Prevention of Insults to National Honour Act, 1971 (No. 69 of 1971) అనే రెండు చట్టాల్లోని అంశాలను కలిపి 2002లో రూపొందించారు.
ఈ నియమావళి చాలా కఠినంగా ఉందనీ, సాధారణ పౌరులు తమ ఇండ్లమీద, ఇతర భవంతులమీద జెండానెగరేసే అవకాశం లేకుండా చేసిందనీ విమర్శలుండేవి. చాలా సంవత్సరాలు కేవలం ప్రభుత్వ భవంతులమీదనూ, ప్రభుత్వాధికారులకూ మాత్రమే జెండానెగరేసే ఆధికారముండేది. 2001 లో నవీన్ జిందాల్ సుప్రీమ్ కోర్టులో ఒక కేసు గెలవడంతో ఆ పరిస్థితి మారిపోయి దేశపౌరులందరికీ జెండానెగరేసే అవకాశం కలిగింది. జెండాను నడుం కిందిభాగంలోగాని, లోదుస్తులమీదగానీ ధరించరాదని నియమావళిని 2005లో సవరించారు.
2002కు ముందు జాతీయ సెలవుదినాల్లో తప్ప మిగతాటప్పుడు జాతీయపతాకాన్ని ప్రజలు ఎగరేయడానికి అనుమతించేవారు కాదు. ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, ప్రభుత్వ ఉన్నతాధికారులకు మాత్రమే ఆ అధికారముండేది. ఈ నిబంధనను తొలగించాలని కోరుతూ నవీన్ జిందాల్ అనే పారిశ్రామికవేత్త ఢిల్లీ హైకోర్టులో ప్రజాప్రయోజనవ్యాజ్యం వేశాడు. జిందాల్ తన కార్యాలయ భవంతి మీద జాతీయపతాకాని ఎగురవేయగా అధికారులు దాని స్వాధీనం చేసుకుని, ఆయన్ను ప్రాసిక్యూట్ చేస్తామని తెలిపారు. జిందాల్ నిబంధనలకు అనుగుణంగా జాతీయపతాకాన్ని ఎగరేయడం పౌరుడిగా తన హక్కని, దేశం పట్ల తనప్రేమను ప్రకటించుకునే మార్గమని వాదించాడు.మూస:Inote ఆ కేసుమూస:Inote సుప్రీమ్కోర్టుకు వెళ్ళింది. సుప్రీమ్కోర్టు ఈ విషయాన్ని పరిశీలించడానికి ఒక కమిటీని వేయమని కేంద్రప్రభుత్వాన్ని కోరింది. కేంద్ర మంత్రిమండలి పతాకం గౌరవానికి భంగం కలగని రీతిలో ఎవరైనా జాతీయపతాకాన్ని ఎగరేయవచ్చని అనుమతిస్తూ జాతీయపతాక నియమావళిని సవరించింది. ఈ సవరణ 2002-01-26 నుంచి అమల్లోకి వచ్చింది. జాతీయపతాక నియమావళి అనేది చట్టం కానప్పటికీ, ఆ నియమావళి లోని నిబంధనలను తప్పనిసరిగా పాటించాలని సుప్రీమ్కోర్టు యూనియన్ ఆఫ్ ఇండియా వర్సెస్ నవీన్ జిందాల్[1] కేసులో పేర్కొంది. జాతీయపతాకాన్ని ఎగరేసే హక్కు సంపూర్ణహక్కు కాదు. పరిమితులతో కూడిన హక్కు. దీన్ని భారతరాజ్యాంగంలోని 51A ఆర్టికల్లోని ప్రాథమిక విధులతో కలిపి అన్వయించవలసి ఉంటుంది.
పతాకాన్ని గౌరవించడం
భారతీయ చట్టం ప్రకారం జెండాను ఎల్లవేళలా "గౌరవంతో, విధేయతతో" చూడాలి. The Emblems and Names (Prevention of Improper Use) Act, 1950 స్థానంలో వచ్చిన జాతీయపతాక నియమావళి - 2002 పతాకం వాడకం, ప్రదర్శనలకు సంబంధించిన నియమాల సమాహారం.దీని ప్రకారం పతాకం ఎప్పుడూ నేలనుగానీ, నీటినిగానీ తాకరాదు. టేబుల్ క్లాత్ గా గానీ, ప్లాట్ ఫాం ముందుగానీ వాడరాదు. విగ్రహాలమీద, ఇతర వస్తువుల మీద గానీ కప్పరాదు. 2005 వరకు దుస్తులమీద, యూనిఫారాల్లో జెండాను వాడడం నిషిద్ధంగా ఉండేది. 2005-07-05 న సవరించబడిన నియమావళి ప్రకారం దుస్తులమీద, యూనిఫారాల్లో జెండాను వాడవచ్చు. ఐతే, నడుం కిందిభాగంలో, లోదుస్తులమీద వాడరాదు. జెండాను దిండుగలీబులమీద, చేతిరుమాళ్ళమీద ఎంబ్రాయిడర్ చేయడం కూడా నిషిద్ధం.
ఉద్దేశపూర్వకంగా జెండాను తలకిందులు చేయడం, దేంట్లోనైనా ముంచడం, ఆవిష్కరణకు ముందు పువ్వులు తప్ప ఇతర వస్తువులను జెండాలో ఉంచడం, జెండా మీద ఏదైనా రాయడం కూడా నిషిద్ధం.
పతాకానికి తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలు
జెండా గౌరవాన్ని కాపాడడానికి పాటించవలసిన సాంప్రదాయిక నియమాలు అనేకం ఉన్నాయి. బహిరంగప్రదేశాల్లో వాతావరణపరిస్థితులతో నిమిత్తం లేకుండా సూర్యోదయమప్పుడు ఎగురవేసి, సూర్యాస్తమయమప్పుడు దించివేయాలి. ఐతే ప్రత్యేకపరిస్థితుల్లో పబ్లిక్ భవంతి మీద రాత్రిపూట కూడా ఎగరనివ్వవచ్చు.జెండాను ఎప్పుడూ తలకిందులుగా చూపించరాదు, ఎగురవేయరాదు, చిత్రించరాదు. నిలువుగా ధరించినప్పుడు సరిగ్గా 90 డిగ్రీలు తిప్పడంతో బాటు జెండాను తిప్పి ధరించాలి. దారాలు ఊడిపోయిన, మురికిగా ఉన్న జెండాను ప్రదర్శించడమంటే జెండాను అవమానించడమే. పతాకావిష్కరణకు వాడే జెండాకఱ్ఱలకు, జెండాను కఱ్ఱకు కట్టే తాడుకు కూడా ఇలాంటి నియమాలే వర్తిస్తాయి. ఇవన్నీ సరైన స్థిలో ఉండేట్టు జాగ్రత్త వహించాలి.
జాతీయపతాక ప్రదర్శన
పతాకప్రదర్శనను నిర్దేశించే నియమాల ప్రకారం రెండు జెండాలను పూర్తిగా విస్తరించి పోడియం వెనుక గోడ మీద సమాంతరంగా ప్రదర్శించినప్పుడు వాటికి కర్రలను తగిలించే చివరలు రెండూ ఒకదానికొకటి అభిముఖంగా ఉండాలి. జెండాను చిన్నకర్రకు తగిలించినప్పుడు గోడకు వాలుగా అందంగా కనిపించేటట్లు వేలాడదీయాలి. రెండు జాతీయపతాకాలను X ఆకారంలోని కర్రలకు తగిలించినట్లైతే రెండుజెండాలూ వ్యతిరేకదిశల్లో విస్తరించుకునేటట్లు తగిలించాలి. జాతీయపతాకాలను టేబుళ్ళు, వేదికలు, పోడియంలు, బిల్డింగుల మీద కప్పడానికి గానీ, రెయిలింగుల మీద అలంకరణ కోసంగానీ వాడకూడదు.ఇతరదేశాల జాతీయపతాకాలతో
మనదేశంలో బహిరంగప్రదేశాల్లో ఇతరదేశాల జాతీయపతాకాలతో కలిపి ఎగరేసేటప్పుడు ఇది కుడివైపు (చూసేవారి ఎడమచేతివైపు) మొట్టమొదటిదిగా ఉండాలి. మిగతా పతాకాలు ఇంగ్లీషులో ఆయాదేశాల పేర్లను బట్టి అక్షరక్రమంలో అమర్చాలి. అన్ని పతాకాలూ దాదాపు ఒకే పరిమాణంలో ఉండాలి. ఏ పతాకమూ ఈ పతాకం కంటే పెద్దదిగా ఉండకూడదు. అన్ని పతాకాలూ విడివిడిగా వేర్వేరు జెండాకర్రలమీద ఎగరెయ్యాలేగానీ ఏ ఒక్క జాతీయపతాకమూ మరొక జాతీయపతాకం మీద ఉండకూడదు.అలాంటి సందర్భాల్లో పతాకాల వరస మొదట, చివర, అక్షరక్రమాన్ని బట్టి మధ్యలోనూ కూడా ఈ పతాకాన్ని ఎగరేయవచ్చు. పతాకాలను వృత్తాకారంలో ఎగరేసినప్పుడు ఈ పతాకం దగ్గరే వృత్తం మొదలై, సవ్యదిశలో తిరిగిరావాలి. ఈ పతాకాన్ని అన్నిటికంటే ముందు ఎగరేసి అన్నిటికంటే చివర అవనతం చెయ్యాలి.
X ఆకారంలో వాలుగా ఉంచిన కర్రలకు వేలాడదీసేటట్లైతే, పైన ఉన్న కర్ర మీదే ఈ జెండా ఉండాలి. అది కూడా కుడివైపున (చూసేవారికి ఎడమవైపున) ఉండాలి. ఒక్క ఐక్యరాజ్యసమితి జెండా మాత్రం ఎటువైపునైనా ఉండొచ్చు. వరసలో అన్నిటికంటే మొదట ఈ జెండాయే ఉండడం సంప్రదాయం.
జాతీయేతర పతాకాలతో
జాతీయపతాకాలు కాని ఇతర పతకాలతో - కార్పొరేట్ పతాకాలు, అడ్వర్టైజింగ్ బానర్లు లాంటివాటితో - కలిపి ఎగరేసేటప్పుడు అన్నీ వేర్వేరు జెండాకర్రలమీద ఉన్నట్లైతే జాతీయపతాకం మధ్యలోనైనా ఉండాలి లేదా అన్నిటికంటే మొదట్లో - చూసేవారికి ఎడమవైపు చివరన వచ్చేటట్లు - ఉండాలి లేదా మిగతా పతాకాలన్నిటికంటే కనీసం ఒక జెండా వెడల్పు ఎత్తులో ఉండాలి. మిగతా జెండాలన్నీ దీనికి వెనుకే ఉండాలి. ఒకవేళ జెండాలన్నీ ఒకే కర్రమీద ఉన్నట్లైతే ఇదే అన్నిటికంటే పైన ఉండాలి. ఇతర జెండాలతో కలిపి ఊరేగింపులో తీసుకువెళ్ళేటప్పుడు ఇది ఊరేగింపు మొదట్లో ఉండాలి. జెండాలన్నిటినీ ఒకే వరసలో తీసుకెళ్ళేటప్పుడు ఇది కుడివైపున మొదటిదిగా ఉండాలి.గదిలో పతాకాన్ని ప్రదర్శించడం
పతాకాన్ని హాళ్ళలోగానీ, గదుల్లోగానీ నిర్వహించే సమావేశాల్లో వేదికల మీద ప్రదర్శించేటప్పుడు కుడివైపునే (చూసేవారికి ఎడమవైపున) ప్రదర్శించాలి - ఇది అధికారాన్ని సూచించే స్థానం కాబట్టి. వక్తలు ఉపన్యసించేచోటికి దగ్గరలో ఉన్నట్లైతే ఇది వారికి కుడిచేతి వైపునే ఉండాలి. వేరే ఎక్కడైనా ఉన్నట్లైతే సభికులకు కుడివైపున ఉండాలి.కాషాయరంగు పైన ఉండేటట్లు పూర్తిగా విస్తరించి ప్రదర్శించాలి. నిలువుగా వేలాడదీసినట్లైతే కాషాయరంగు చూసేవారికి ఎడమచేతివైపున ఉండాలి.
కవాతులు మరియు సంబరాల్లో
ఊరేగింపుల్లోగానీ, పెరేడ్లలోగానీ, ఇతర జెండా(ల)తో కలిపి తీసుకువెళ్తున్నప్పుడు ఊరేగింపు ముందుభాగాన కుడివైపు మొదటిదిగా గానీ, మధ్యలో ఇదొక్కటే అన్నిటికంటే ముందుగానీ ఉండాలి. విగ్రహాలను, కట్టడాలను, శిలాఫలకాలను ఆవిష్కరిస్తున్నప్పుడు ప్రత్యేక చిహ్నంగా జాతీయపతాకాన్ని వాడొచ్చు. కానీ వాటిని కప్పడానికి మాత్రం ఎట్టిపరిస్థితుల్లో వాడకూడదు. దేనికీ/ఎవరికీ గౌరవసూచకంగా దీనిని కిందికి దించరాదు. రెజిమెంట్ల పతాకాలను, వివిధ సంస్థల పతాకాలను మాత్రం దించవచ్చు.పతాకావిష్కరణ జరుగుతున్నప్పుడు, పతాకాన్ని దించుతున్నప్పుడు, పెరేడ్లో పతాకాన్ని తీసుకువెళుతున్నప్పుడు, అక్కడున్నవాళ్ళందరూ పతాకం వైపు తిరిగి అటెన్షన్లో నిలబడాలి. యూనిఫాం లో ఉన్నవాళ్ళు తగినవిధంగా సెల్యూట్ చెయ్యాలి. పతాకవందనం అయిన తర్వాత జాతీయగీతం ఆలపించాలి.
వాహనాలపై ప్రదర్శన
జాతీయపతాకాన్ని తమ వాహనాల మీద ఎగరేసే అధికారం రాష్ట్రపతి, ఉపరాష్ట్రపతి, ప్రధానమంత్రి, వివిధ రాష్ట్రాల గవర్నర్లు, ముఖ్యమంత్రులు, ఇతర మంత్రులు, పార్లమెంటు మరియు శాసనసభల సభ్యులు, లోక్సభ మరియు శాసనసభల స్పీకర్లు, రాజ్యసభ మరియు రాష్ట్రాల శాసనమండళ్ళ అధ్యక్షులు, సుప్రీమ్కోర్టు మరియు హైకోర్టుల న్యాయమూర్తులు, సైనిక, నావికాదళ, మరియు వాయుసేనల్లోని ఉన్నతాధికారులకు మాత్రమే ఉంది.వారికి అవసరమనిపించినపుడు తమ కార్ల మీద ఎగరేసుకోవచ్చు. కారు బాయ్నెట్ ముందు భాగంలో సరిగ్గా మధ్యలోగానీ, కుడివైపు చివరగానీ స్థిరంగా నిలబడిన కమ్మీకి తగిలించాలి. ఇతర దేశాల నాయకులు భారత ప్రభుత్వ వాహనంలో తిరుగుతున్నప్పుడు మన జాతీయపతాకం వాహనానికి కుడి వైపు చివరన, వారి జాతీయపతాకం ఎడమవైపు చివరన ఉండాలి.
రాష్ట్రపతి, ఉపరాష్ట్రపతి లేదా ప్రధాన మంత్రి విదేశాల్లో పర్యటిస్తున్నప్పుడు వారు ప్రయాణిస్తున్న విమానం మీద ఎగరేయాలి. దీనితోబాటు పర్యటిస్తున్న దేశపతాకం కూడా ఎగరేయాలి. ఐతే మధ్యదారిలో వేరే దేశంలో ఆగినట్లైతే పర్యటిస్తున్న దేశపతాకం స్థానంలో మర్యాదపూర్వకంగా ఆ దేశ పతాకాన్ని ఎగరేయాలి. రాష్ట్రపతి మనదేశంలోనే పర్యటిస్తున్నట్లైతే వారు ఏవైపునుంచి విమానంలోకి ఎక్కి దిగుతారో ఆ వైపున ఎగరేయాలి. ఒకవేళ వారు ప్రత్యేక రైల్లో ప్రయాణిస్తున్నట్లైతే రైలు బయలుదేరిన స్టేషన్ లోని ప్లాట్ఫారం వైపు కనిపించేటట్లు ఇంజన్ మీద ఎగరేయాలి. ఈ రైలు ఆగి ఉన్నప్పుడుగానీ, ఆగబోతున్న స్టేషను సమీపిస్తున్నప్పుడుగానీ మాత్రమే ఎగరేయాలి.
అవనతం
రాష్ట్రపతి ఆదేశాల ప్రకారం మాత్రమే సంతాపసూచకంగా పతాకాన్ని అవనతం (జెండా కర్రకు సగం ఎత్తులో ఎగరెయ్యడం) చెయ్యాలి. సంతాప కాల అవధి ఎంతో కూడా ఆ ఆదేశంలోనే పేర్కొనబడుతుంది. అవనతం చేసేటప్పుడు మొదట పతాకాన్ని పూర్తిగా ఎగరేసి తర్వాత నెమ్మదిగా కిందకు దించాలి. పతాకాన్ని తీసేసేముందు దాన్ని పూర్తి ఎత్తుకు ఎగరేసి తర్వాతనే కిందికి దించాలి. భారతజాతీయపతాకం ఒక్కదాన్నే అవనతం చెయ్యాలి. ఇతరదేశాల పతాకాలు మామూలుగానే ఎగురుతాయి.రాష్ట్రపతి, ఉపరాష్ట్రపతి, ప్రధానమంత్రుల్లో ఎవరు మరణించినా దేశవ్యాప్తంగా అవనతం చేయబడుతుంది. లోక్సభ స్పీకరు లేక సుప్రీమ్కోర్టు ప్రధాన న్యాయమూర్తి మరణిస్తే ఢిల్లీలోను, కేంద్ర క్యాబినెట్ మంత్రి మరణిస్తే ఢిల్లీ మరియు రాష్ట్రాల రాజధానుల్లోను, సహాయమంత్రి మరణిస్తే ఢిల్లీలోను, రాష్ట్రాల లేక కేంద్రపాలితప్రాంతాల గవర్నరు/లెఫ్టినెంట్ గవర్నరు లేక ముఖ్యమంత్రి మరణిస్తే ఆయా రాష్ట్రాలు/కేంద్రపాలితప్రాంతాల్లోను అవనతం చేయబడుతుంది.
పైవారిలో ఎవరైనా చనిపోయినట్లు మధ్యాహ్నం తర్వాత సమాచారం తెలిసి, మరుసటిరోజు సూర్యోదయం లోపల అంత్యక్రియలు జరగకపోయినట్లైతే పైన పేర్కొన్నచోట్ల మరుసటిరోజు కూడా అవనతం చేసి ఉంచాలి. పైవారికి అంత్యక్రియలు జరిగేరోజు అవి జరిగేచోట కూడా అవనతం చేసి ఉంచాలి.
స్వాతంత్ర్యదినోత్సవం, గణతంత్రదినోత్సవం, గాంధీ జయంతి, జాతీయవారోత్సవాలప్పుడు (ఏప్రిల్ 6 నుంచి 13 వరకు), ఏదైనా రాష్ట్రావతరణం రోజు అవనతం చెయ్యవలసి వస్తే సదరు మృతదేహమున్న భవంతి మీద మాత్రమే అవనతం చేసి ఉంచాలి - అది కూడా మృతదేహాన్ని అక్కడినుంచి బయటకు తెచ్చేటంతవరకు మాత్రమే.
విదేశీ ప్రముఖులు చనిపోయినప్పుడు అవనతం చెయ్యడం హోం మంత్రిత్వశాఖ ఇచ్చే ప్రత్యేక సూచనలను బట్టి ఉంటుంది. ఐతే ఎవరైనా దేశనేత చనిపోయినప్పుడు ఆ దేశంలోని భారతకార్యాలయం అవనతం చెయ్యవచ్చు.
అధికార, సైనిక, పారామిలిటరీ లాంఛనాలతో అంత్యక్రియలు జరిపేటప్పుడు శవపేటిక మీద తలవైపు కాషాయరంగు వచ్చేటట్లు కప్పాలి. ఐతే దానిని ఖననం/దహనం చేసే ముందు తీసేయాలి. శవంతోబాతు గుంతలోకి దించడం, కాల్చడం చెయ్యరాదు.
విసర్జన
పతాకం ఉపయోగించుకోలేని పరిస్థితికి చేరినపుడు దానిని సగౌరవంగా విసర్జించాలి. తగులబెట్టడం లేదా భూమిలో పాతిపెట్టడం చేయాలి.ఆదాయపు పన్ను - నిబంధనలు
Share ఉద్యోగి డెస్క్ - - మిట్టపల్లి మురళయ్య, నల్లగొండ జిల్లా. Mon, 26 Dec 2011
Courtesy : PRAJASHAKTHI DAILY
కేంద్ర ప్రభుత్వ ఆదాయపు పన్ను చట్టం -1961లోని సెక్షన్ 192 ప్రకారం ప్రతి ఉద్యోగీ తన వేతన ఆదాయాన్నిబట్టి ప్రతి సంవత్సరమూ ఆదాయపు పన్ను చెల్లించాల్సి ఉంటుంది. 2011- 12 ఆర్థిక సంవత్సరం పన్నెండు నెలల వేతనము, ఇతర ఆదాయాల మొత్తంపై ఆదాయపు పన్ను నిబంధనలననుసరించి పన్నును మదింపు చేయాల్సిన అవసరం వుంటుంది.
2011-12 ఆర్థిక సంవత్సరానికి సంబంధించి ఆర్థిక చట్టం 2011 ప్రకారం, గత ఆర్థిక సంవత్సరంలోని ఆదాయపు పన్ను నిబంధనలలో కింది మార్పులు చేశారు. మిగిలినవన్నీ పాతవే వర్తిస్తాయి.
* ఉద్యోగులకు ఆదాయపు పన్ను రాయితీని, ఆదాయ గరిష్ట పరిమితిని రూ.1,60,000 నుండి రూ.1,80,000 వరకు పెంచారు.
* స్త్రీలకు ఆదాయపు పన్ను రాయతీ విషయంలో ఆదాయం గరిష్ట పరిమితిలో ఎలాంటి మార్పూలేదు.(రూ.1,90,000)
* సీనియర్ సిటిజన్ల అర్హత వయస్సును 65 సంవత్సరాల నుండి 60 సంవత్సరాలకు తగ్గించారు. అదే విధంగా వీరికి ఆదాయపు పన్ను రాయితీని, ఆదాయం గరిష్ట పరిమితిని రూ.2,40,000 నుండి రూ.2,50,000 వరకు పెంచారు.
* అయితే ఈ ఆర్థిక సంవత్సరం నుండి కొత్తగా వెరీ సీనియర్ సిటిజన్స్ అనే కేటగిరీలోనికి వస్తారు. వీరికి సంవత్సర ఆదాయం రూ.5,00,000 వరకు ఆదాయపు పన్నును మినహాయించారు.
వేతన ఆదాయం
ఎ) కింది అంశాలకు చెందిన ఆదాయాలు వేతనాదాయంగా పరిగణిస్తారు:
1.వేతనములు: పే, డి.ఏ., ఇంటి అద్దె అలవెన్సు(కొన్ని షరతులకు లోబడి), సి.సి.ఏ., తాత్కాలిక భృతి, ప్రోత్సాహక ఇంక్రిమెంట్లు. 2. కమీషన్లు, 3 వేతన బకాయిలు, వేతన అడ్వాన్సులు, 4) పెన్షన్, 5) సరెండర్ లీవు, 6 బోనస్,7) అదనపు అద్దెలో తగ్గింపు మొదలగునవి.
బి) వేతనంగా పరిగణించని అంశాలు
1. గ్రాట్యుటీ, 2) కమ్యుటెడ్ పెన్షన్, 3) ఎల్టిసి, 4) పిఎఫ్ చెల్లింపులు, 5) టూర్/ ట్రాన్స్ఫర్ టిఏ/డిఏ, 6 రిటైరైన పిదప లీవ్ ఎన్క్యాషమెంట్, 7) కన్వేయన్స్ అలవెన్స్, 8) మెడికల్ రీయింబర్స్మెంట్, 9) ఎడ్యుకేషన్ అలవెన్స్.
ఇంటి అద్దె అలవెన్స్ మినహాయింపు : 10 (13ఎ)
ఉద్యోగి అద్దె ఇంట్లో నివసిస్తున్నట్లయితే ఇంటి అద్దె మినహాయింపుగా ఈ క్రింది మూడింటిలో అత్యంత తక్కువైన మొత్తం అతని వేతనాదాయం నుండి తగ్గుతుంది.
ఎ) వాస్తవంగా పొందిన ఇంటి అద్దె అలవెన్సు
బి) వేతనంలో 10 శాతంకంటే అదనంగా చెల్లించిన ఇంటి అద్దె
సి) వేతనంలో 40 శాతం.
గమనిక: 1.ఇంటి అద్దె చెల్లిస్తున్న వారు నెలకు రూ.3,000/-ఆపైన వుంటే రశీదు జతపరచాలి. అంతకన్నా తక్కువ చెల్లిస్తున్న వారు ఎలాంటి రశీదూ జతపర్చనవసరం లేదు. కానీ అద్దె చెల్లిస్తున్నట్లు అండర ్టేకింగ్ ఇవ్వాలి. 2. సొంత ఇల్లు లేదా అద్దెలేని వసతి గృహంలో నివసిస్తున్న వారికి ఇంటి అద్దె మినహాయింపు వర్తించదు.
Income from self occpied house property:(సెక్షన్ 24)
1. గృహ నిర్మాణానికి అప్పు తీసుకొని సొంతంగా నివాసమున్నట్లయితే అప్పుపై వడ్డీ రూ.1,50,000 వరకు మినహాయింపు ఉంది.
2) అద్దెకు ఇచ్చినట్లయితే, వాస్తవంగా పొందే అద్దె ఆదాయం నుండి (-) నీటి పన్ను, ఇంటి పన్నుల ఆదాయంలో 30% వరకు మరమ్మత్తులు, మెయింటెనెన్స్ ఖర్చులను తీసి వేసి, మిగిలిన మొత్తాన్ని ఆదాయంలో చూపాలి.
తగ్గింపులు((Dedutions)): ఉద్యోగి స్థూల ఆదాయం నుండి హెచ్ఆర్ఎ మినహాయింపు పోను మిగిలిన ఆదాయం నుండి కింది తగ్గింపులు అనుమతిస్తారు.
వృత్తిపన్ను : సెక్షన్ 16(iii): ఉద్యోగి చెల్లిస్తున్న వృత్తి పన్ను మొత్తం
చాప్టర్ VI-A కింద తగ్గింపు
ఎ) సెక్షన్ 80సి ప్రకారం ఈ కింది తగ్గింపులు అనుమతిస్తారు.
1) ఎల్ఐసి ప్రీమియం (పాలసీ మొత్తంలో 20% గరిష్ట పరిమితితో)
2) పిఎఫ్ చందా
3) నేషనల్ సేవింగ్ సర్టిఫికెట్ (ఙఱఱఱవ ఇష్యూ)
4) యుటిఐ యూనిట్ లింక్డ్ ఇన్స్యూరెన్స్ ప్లాన్)
5) ఎల్ఐసి ధనరక్ష మ్యూచువల్ ఫండ్
6) అనుమతించిన మ్యూచువల్ ఫండ్ (సెక్షన్ 10 (23డి)
7) గృహ నిర్మాణానికి/కొనగోలుకు ప్రభుత్వం/ బ్యాంక్లు/ ఎల్ఐసి/ నేషనల్ హౌసింగ్ బ్యాంకు నుండి పొందిన అప్పులను తీర్చడానికి తిరిగి చెల్లించిన అసలు
8) ట్యూషన్ లింక్డ్ సేవింగ్స్ స్కీమ్లలో పెట్టుబడి
9) ఈక్విటీ లింక్డ్ సేవింగ్స్ స్కీమ్లలో పెట్టుబడి
10) అనుమతించిన ఇన్ఫ్రాస్ట్రక్చర్ బాండ్స్
11) పెన్షన్ ఫండ్
12) పోస్టాఫీస్లో లేదా ఏదైనా షెడ్యూల్ బ్యాంక్లో కనీసం ఐదు సంవత్సరాల ఫిక్స్డ్ చేసిన టర్మ్ డిపాజిట్లు.
13) సీనియర్ సిటిజన్ సేవింగ్స్ స్కీమ్, 2004
బి) కేంద్ర ప్రభుత్వం అనుమతించిన న్యూ పెన్షన్ స్కీమ్కు చెల్లించిన కంట్రిబ్యూషన్ (సెక్షన్ 80 సిసిసి) 1 లక్ష వరకూ ఉదా: ఎల్ఐసి జీవన సురక్ష
సి) నూతన పెన్షన్ స్కీమ్కు వేతనములలో చెల్లించిన 10% ప్రీమియం (సెక్షన్ 80 సిసిడి) (1)
డి) నూతన పెన్షన్ స్కీమ్కు ప్రభుత్వం చెల్లించిన వేతనంలో 10% మ్యాచింగ్ కంట్రిబ్యూషన్ (సెక్షన్)80 సిసిడి (2)
గమనిక: 1. 80 సి, 80 సిసిసి, 80 సిసిడి(1)ల క్రింద తగ్గింపు మొత్తం రూ 1,00,000 గరిష్ట పరిమితికి లోబడి వుంటుంది. (సెక్షన్ 80 సిసిఇ)
2. ఇన్ఫ్రాస్ట్రక్చర్ బాండ్స్లో పెట్టిన పెట్టుబడికి రూ,20,000 వరకు అదనంగా మినహాయింపు లభిస్తుంది. (సెక్షన్ 80 సిసిఎఫ్)
ఇ) మెడికల్ ఇనూస్య్రెన్స్ ప్రీమియం (సెక్షన్ 80 )
1.ఉద్యోగి, ఉద్యోగి భార్య/భర్త, ఆధారిత పిల్లలు తల్లిదండ్రులకోసం చెల్లించిన ప్రీమియంకు మొత్తం రూ.15,000 గరిష్ట పరిమితితో తగ్గింపు.
2) సీనియర్ సిటిజన్, భార్య/భర్త, ఆధారిత పిల్లలు, తల్లిదండ్రులకోసం చెల్లించిన ప్రీమియం మొత్తం రూ.20,000 గరిష్ట పరిమితితో తగ్గింపు.
ఎఫ్) వికలాంగులైన ఆధారితుల ఖర్చు (సెక్షన్ 80 డిడి)
మానసిక/ శారీరక వైకల్యం గల ఆధారితుల వైద్యం, పోషణ మరియు నిర్వహణకోసం చేసిన ఖర్చులను 1)40 శాతం కంటే ఎక్కువ వైకల్యం వుంటే రూ.50,000 గరిష్ట పరిమితితో, 2) 80% కంటే ఎక్కువ వైకల్యం వుంటే రూ.1,00,000 గరిష్ట పరిమితితో తగ్గిస్తారు.
జి) వైద్య చికిత్సలకోసం ఖర్చులు (సెక్షన్ 80 డిడిబి)
ఉద్యోగి సొంత విషయంలోగాని, ఆధారపడిన కుటుంబీకులకుగాని కేన్సర్, ఎయిడ్స్ లాంటి తీవ్ర రోగాల చికిత్సకోసం చేసిన వాస్తవ వైద్య ఖర్చుల నుండి రూ.40,000 వరకు, సీనియర్ సిటిజన్స్కైతే రూ. 60,000 వరకు మినహాయింపు గలదు. ఈ సదుపాయం పొందగోరువారు నిర్ణీత ఫారం 10(×)లో ప్రభుత్వ ఆసుపత్రిలో పనిచేస్తున్న పిజి డిగ్రీ కలిగిన స్సెషలిస్టు నుండి వైద్య ధ్రువ పత్రము జతపరచాలి.
హెచ్) ఎడ్యుకేషన్ లోను (సెక్షన్ 80 ఇ)
ఉద్యోగి, భార్య/భర్త, పిల్లల చదువులకోసం ఏదైనా చారిటబుల్స్, ఆర్థిక సంస్థల నుండి తీసుకున్న అప్పుపై చెల్లించిన వడ్డీని పూర్తిగా ఆదాయం నుండి ఎనిమిదేళ్ల వరకు లేదా అప్పు తీరే వరకు ఏది ముందైతే అది తగ్గిస్తారు.
ఐ) విరాళములు (సెక్షన్ 80 జి)
1. ప్రధానమంత్రి జాతీయ సహాయక నిధి, ప్రధానమంత్రి భూకంప సహాయ నిధి, జాతీయ మత సామరస్య నిధి, యూనివర్శిటీలు లేదా అర్హత వున్న జాతీయ విద్యా సంస్థలకు ఇచ్చిన విరాళాలు, ఆంధ్రప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రి తుఫాను సహాయ నిధికి, జిల్లా సాక్షరతా సమితికి, జాతీయ క్రీడల నిధికి ఇచ్చిన విరాళాలు, మొత్తం, ఆదాయపు పన్ను నుండి 100 శాతం తగ్గిస్తారు.
2. ప్రధానమంత్రి కరువు సహాయ నిధికి, జాతీయ బాలల నిధి, రాజీవ్ గాంధీ ఫౌండేషన్, ఇందిరాగాంధీ స్మారకనిధి, గుర్తింపు పొందిన రాజకీయ పార్టీలకు, ప్రత్యేక మినహాయింపు పొందిన దేవాలయం, మసీదు, చర్చీలవంటి మత సంస్థలకు, మసీదుల పునర్నిర్మాణానికి, రిపేర్లకు ఇచ్చిన విరాళములో 50 శాతం ఆదాయం నుండి తగ్గిస్తారు.
జె) వికలాంగుడైన ఉద్యోగికి ప్రత్యేక తగ్గింపు(సెక్షన్ 80యు)
వైద్యాధికారి ఇచ్చిన ధ్రువపత్రమును బట్టి 40 శాతంకంటే ఎక్కువ వైకల్యంగల వారికి రూ.50,000 వరకు, 80 శాతంకంటే ఎక్కువ వైకల్యం ఉన్నవారికి గరిష్టంగా రూ.1,00,000 మినహాయింపు గలదు.
పన్ను విధించే ఆదాయం
ఉద్యోగి మొత్తం ఆదాయం నుండి హెచ్ఆర్ఎ మినహాయింపు, పైన పేర్కొన్న తగ్గింపులుపోను మిగిలిన ఆదాయపు పన్ను విధించదగు ఆదాయంగా పరిగణిస్తారు. కింది రేట్ల ప్రకారం ఈ ఆదాయంపై పన్ను లెక్కించవలసి వుంటుంది.
ఈ సృష్టికి మొదలేది?
విశ్వ రహస్యాలను ఛేదించడానికి, సకల చరాచర సృష్టి ఏవిధంగా జరిగిందో తెలుసుకోవడానికి మనిషి చేస్తున్న ప్రయోగాల ఫలితాలు -మళ్లీ మన పూర్వీకులు ప్రతిపాదించిన ‘దైవం’ వైపే అడుగులు వేస్తున్నాయి. సమస్త విశ్వ ఆవిర్భావ రహస్యాలను తెలుసుకునేందుకు జెనీవాలోని హాడ్రన్ కొలైడార్ ప్రయోగాలు ‘దైవ కణం’ ఉనికిని చెప్పకనే చెప్పాయి. ఈ సృష్టికి మూలం, చరాచర జగతికి నాంది పలికింది ‘దైవ’ కణమేనంటూ శాస్తవ్రేత్తలు చూచాయగా నిర్ధారించడంతో, దేవుని అస్తిత్వానికి శాస్తప్రరమైన నిర్ధారణలు తోడుకానున్నాయి. ఈ సృష్టికి మూలమైన హిగ్స్ బాసన్ సంకేతాలను కనుగొనగలిగామని శాస్తవ్రేత్తలు వెల్లడించడం ఒక కొత్త అధ్యయనానికి శ్రీకారం చుట్టింది. లక్షల కోట్ల సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన ‘బిగ్ బ్యాంగ్’ అనంతరం విశ్వం ఏర్పడడానికి ఈ ‘దైవ’ కణమే కారణమని చాలాకాలంగా శాస్తవ్రేత్తల అభిప్రాయం. ఇదే విషయాన్ని దాదాపుగా నిర్ధారిస్తూ ‘మినీ బిగ్ బ్యాంగ్’ పరిశోధనలు అడుగులు వేయడం విశేషం. హిగ్స్ బాసన్ను తాము సంకేత ప్రాయంగా కనుగొనగలిగామే తప్ప అది ఖచ్చితంగా ఉందని నిర్ధారించే ఆధారాలను సేకరించలేకపోయామని శాస్తవ్రేత్తలు స్పష్టం చేస్తున్నారు. ప్రస్తుతం ఉన్న భౌతిక శాస్త్ర సిద్ధాంతాల ప్రకారం హిగ్స్ బాసనే ఈ సృష్టిలో పరార్ధాలన్నిటికీ మూలం అన్నది తెలిసిందే. హిగ్స్ బాసన్ ఉనికి నిర్ధారితమైతే, ఈ శతాబ్దంలోనే ఇది అపూర్వమైన ఆవిష్కరణ అవుతుంది. విశ్వ ఆవిర్భావానికి సంబంధించి మూలమైన అంశాన్ని భౌతిక వేత్తలు దాదాపుగా ఆవిష్కరించగలిగారు. దాని ప్రభావం దైనందిన జీవితాల్లో స్పష్టమవుతునే ఉంది. ఇదే అంశంపై అట్లాస్, సిఎంఎస్ విభాగాలకు చెందిన శాస్తవ్రేత్తలు విడివిడిగా పరిశోధనలు జరిపారు. తమ అధ్యయన ఫలితాలను వెల్లడించి ఉత్కంఠ రేపారు. కాంతివేగంతో పరస్పర విరుద్ధ దిశలో ప్రొటాన్లు, న్యూట్రాన్లను పంపడం ద్వారా విస్ఫోటనాన్ని సృష్టించి, ఈ దైవ కణాన్ని నిర్ధారించడానికి శాస్తవ్రేత్తలు ప్రయత్నించారు. రెండు వేర్వేరు శాస్తవ్రేత్తల బృందాలు విడివిడిగా జరిపిన ప్రయోగాలు దాదాపు ఒకే రకమైన ఫలితాలను ఆవిష్కరించడం గమనార్హం. పరిశోధనల ఫలితాలు ఊహించిన అంచనాలకు దగ్గరగా ఉండడం అత్యంత కీలకమైన అంశం. బ్రిటిష్ శాస్తవ్రేత్త పీటర్ హిగ్స్ మొట్టమొదట ‘దైవ కణం’ గురించి ప్రస్తావించాడు. దీనితో ‘దైవ’ కణ ఉనికి హిగ్స్ బాసన్గా ప్రచారం పొందింది. 13.7 బిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన బిగ్ బ్యాంగ్ అనంతరం ఈ విశ్వం ఏర్పడడానికి అవసరమైన పదార్ధాన్ని, ఇంధనాన్ని అందించింది ‘దైవ’ కణమేనని తాజాగా పరిశోధకులు తేల్చిచెప్పారు. ప్రస్తుతం ఎలక్ట్రాన్లు, ప్రోటాన్లకు సంబంధించిన విజ్ఞానాన్ని మరింత పరిపుష్టం చేయడానికి ఈ ప్రయోగ ఫలితాలు దోహదం చేస్తాయి. ‘హిక్స్ బాసన్ సంకేతాలను కనుగొన్నాం. అది పూర్తిగా నిర్ధారితమైతే, ఈ విశ్వ ఆవిర్భావానికి మూల సూత్రాలుగా భావిస్తున్న రహస్యాలను కరతలామలకం చేసుకోగలుగుతాం’ అని అట్లాస్ విభాగానికి సారథిగా వ్యవహరించిన స్టీఫెన్ హేవూడ్ చేసిన ప్రకటనను ఈ సందర్భంగా గుర్తుచేసుకోవాలి. అయితే, హిగ్స్ బాసన్కు సంబంధించి విశ్వసనీయ ఫలితాలు, వివరాలు వెల్లడికావలంటే మరో ఏడాదిపాటు పరిశోధనలు సాగించాల్సి ఉంటుందని శాస్తవ్రేత్తలు స్పష్టం చేస్తున్నారు. సృష్టి మూలాల్లోకి వెళితే, ‘దేవుడు’ ఉన్నాడనీ, అతనే సకల చరాచర సృష్టికి మూలమని మన పూర్వీకులు ఏనాడో చెప్పిన సిద్ధాంతం మరో రూపంలో ప్రపంచం ముందుకు వస్తుంది.
విశ్వాసాలు..విజ్ఞానశాస్త్రం ..
-
విశ్వాసాలు.. వాస్తవాలు...
ప్రపంచవ్యాప్తంగా అన్ని సమాజాల్లో ఆదిమకాలం నుండీ అనేక విశ్వాసాలు ఉన్నాయి. సమకాలీన ప్రజల విశ్వాసాలు వారివారి ప్రకృతి సూత్రాలపై గల అవగాహన మీద ఎక్కువగా ఆధారపడి ఉంటాయి. ఆదిమ కాలంలో మానవులు తమ చుట్టూ ఉండే ప్రకృతిలో జరిగే అనేక మార్పులను చూసి సంభ్రమాశ్చర్యాలకు గురయ్యేవారు. ప్రతీది ఆశ్చర్యకరంగా అధ్బుతంగా కనపడేది. ఉదయం సూర్యుడు రావడం, రాత్రికాగానే సూర్యు డు వెళ్ళి చంద్రుడు రావడం, నక్షత్రాలతో ఆకాశం అందంగా కనపడడం, వానలు పడడం, ఉరుములు, మెరుపులు, రకరకాల అందమైన పూల మొక్కలు, ఎన్నోరకాల జంతువులు మొదలైనవి చూసి ఎంతో ఆనందం కలిగేది. అయితే ఇంత అందమైన ప్రకృతే ఒక్కోసారి భయభ్రాంతులకు గురి చేసేది. వానలతో పాటు అప్పుడప్పుడు పిడుగులు పడి ప్రాణాలు కోల్పో వలసి వచ్చేది. చీకటి పడడం, అడవులు తగలబడడం, జంతువులు దాడి చేయడం వంటివి చూసి భీతిల్లేవారు. ఇవి అన్నీ ఎలా సంభవిస్తున్నాయో తెలిసేదికాదు. తెలియనితనం, అవగాహనలేమి, శాస్త్రవిజ్ఞానం అందుబాటు లో లేకపోవడంతో అనేక విశ్వాసాలను ఆదిమమానవులు ఏర్పరచుకున్నారు.
విజ్ఞానశాస్త్రం ఎదుగుతున్న కొలదీ, మానవుని విశ్వాసాలూ మార్పు చెందుతున్నాయి. వాస్తవాలను గ్రహించలేక, తరతరాలుగా ఏర్పడిన విశ్వాసాలను వదులుకోలేక కాలంచెల్లిన విశ్వాసాలనే ప్రచారం చేసే శక్తులు, ఆ ప్రచారాన్ని నమ్మి విజ్ఞానశాస్త్ర ప్రగతిని అడ్డుకోవడానికి నిరంతరం కొన్ని శక్తులు ప్రయత్నిస్తున్నాయి. విజ్ఞానశాస్త్రం ఇలాంటి ఆటంకాలను ఎదుర్కొంటూ, వాటిని అధిగమిస్తూ పురోగమిస్తూనే ఉంది. విజ్ఞానశాస్త్ర ఆవిష్కరణలు అనేకం మానవుల పాత నమ్మకాలను వమ్ముచేసి వాస్తవాలను తెలియజేస్తున్నాయి.
నేటి సైన్సు ప్రగతి.. నాటి త్యాగాల ఫలితం..
భూమి మొత్తం విశ్వానికి కేంద్రంగా ఉందని భూమి చుట్టే ఖగోళ వస్తువులన్నీ తిరుగుతున్నాయనీ కొన్నివందల సంవత్సరాలు నమ్మారు. సూర్యుడు భూమి చుట్టే తిరుగుతాడని నమ్మేవారు. ఈ రోజు ఏ హైస్కూల్ పిల్లవాడిని అడిగినా సూర్యుని చుట్టూ భూమి తిరుగుతుందని చెపుతాడు. సూర్యకేంద్ర సిద్ధాంతాన్ని కోపర్నికస్ మొదటిసారి చెప్పినప్పటి నుండి తమ నమ్మకాలు తలక్రిందులయ్యేసరికి మతవాదులు తట్టుకోలేకపోయారు. టెలిస్కోప్ ద్వారా ఈ విషయాన్ని నిరూపించినందుకు గెలీలియో అనే శాస్త్ర వేత్తను మతవాదులు జైలు పాల్జేశారు. దీనిని ప్రచారం చేసిన బ్రూనోను సజీవదహనం చేశారు. అంతకుముందే ఖగోళం గురించి వివరించిన మహిళా శాస్త్రవేత్త హైపేషియాను ఆల్చిప్పలతో చర్మాన్ని వలిచి చంపారు. అయినా, నేడు నిజం ఏమిటో ప్రజలందరూ తెలుసుకోగలుగుతున్నారు.
మౌలిక విశ్వాసాలనే మార్చిన విజ్ఞానం..
గ్రహాలు, ఉపగ్రహాల కదలిక, వాటి నీడల గురించి తెలిసిన తరువాత గ్రహణాలకు కారణం తెలిసింది. సూర్యుడిని పాములు మింగడం, రాహూ కేతువులనేవి మింగడం అబద్ధమని అర్థమైంది. ప్రతి సెకనుకు 50 కోట్ల టన్నుల ఇంధనం మండుతున్న సూర్యుని దరిదాపులకు ఏవీ పోలేవని, భూమికంటే 5,6 రెట్లు పెద్దగా ఉన్న సూర్యుడిని ఏవీ మింగలేవనే నిజం తెలిసింది. అగ్నిగోళంగా ఉండే సూర్యుడు రథాలపై ప్రయాణించడమనే నమ్మకం తప్పని తేలింది. జలచక్రం గురించి తెలిసిన తరువాత వాన దేవుడు కురిపిస్తాడనే నమ్మకం తప్పని తెలిసింది. పిడుగుకు విద్యుదావేశం కారణమని తెలిసిన తరువాత ఉరుములు, మెరుపులు వచ్చినప్పుడు 'అర్జునా, ఫల్గుణా' అని అనడం తగ్గింది. దాని గురించి భయం తగ్గింది. నాడీవ్యవస్థ పరిణామం గురించి తెలిసిన తరువాత పాము పగబట్టడం అర్ధరహితమనేది తెలిసింది. దెబ్బతగిలితే చీము పట్టడానికి కారణం సూక్ష్మ జీవులని తెలిసిన తర్వాత పప్పుతింటే చీముపడుతుందనేది తప్పని తేలింది. ఎన్ని తరాలుగా అమ్మ వారికి మొక్కులు మొక్కినా తగ్గని మశూచివ్యాధి, దానికి కారణం సూక్ష్మజీవులని తెలుసుకుని దానికి వ్యాక్సిన్ కనుగొన్న తరువాత ఆ వ్యాధి కనపడకుండా పోయింది. ఆత్మలు అనేవి లేనేలేవని తెలిసిన తర్వాత 'సతీసహగమన' దురాచారం ఆపాలని, మహిళల ప్రాణాలు కాపాడాలనే భావన ఏర్పడింది. ఆ దురాచారాన్ని రూపుమాప డానికి కారణమైంది. ఎదిగీ ఎదగని వయస్సులో వివాహం చేస్తే పరిపక్వత చెందని, పరిణతి పొందని అమ్మాయి ఎన్ని కష్టాలు పడుతుందనేది తెలిసింది. ఆ తరువాత బాల్యవివాహాల నిరోధకచట్టం వచ్చింది. తనలాంటి మరొక జీవిని ప్రత్యుత్పత్తి చేయాలంటే ప్రత్యుత్పత్తి వ్యవస్థ పరిణతి చెందిన తరువాతే పెళ్లి జరగాలి. అందుకే అమ్మాయికి 18 ఏళ్ళు నిండిన తరువాతే పెళ్లి చేేయాలనేది వచ్చింది. మరి ''మా నమ్మకాలు రజస్వల కాకుండానే పెళ్లి చేయాలని చెబుతున్నాయి కదా!'' అంటే. దానివల్ల ఏవిధంగా నష్టమో పైవిషయాల్ని వివరిస్తూ అందుకు విజ్ఞానశాస్త్రం నిరాకరిస్తుంది.
ఈ విధంగా, అనేక నమ్మకాలు ఎలాంటి ఆధారాలు లేకుండా ఏర్పడినవని, అవి తప్పని సైన్స్ రుజువు చేసి వాస్తవాలను తెలియ జేస్తున్నది. సైన్స్ ఆవిష్కరణలు అనేక నమ్మకాల్లోని అహేతుకతను సవాలు చేసి సత్యాలను తెలియజేశాయి. అయినా, కొంతమంది ఈ నమ్మకాలను ప్రచారం చేస్తూ విశ్వాసాల పేరుతో అబద్ధాలను నిజాలని నమ్మించాలని చూస్తున్నారు. భూ కేంద్ర సిద్ధాంతం తప్పని తేలినా జ్యోతిష్యులు ఇంకా అవే పాతనమ్మకాల ఆధారంతో జాతకాలను చెపుతామని డబ్బు సంపాదించడం ఒక పెద్ద వ్యాపారంగా మారింది. ఈ నమ్మకాలు, భావాలు మత ఛాంధసత్వాన్ని బాగా పోషిస్తున్నాయి. ఆటవిక మానవదశ నుండి ఆధునిక మానవదశ వరకూ జరిగిన ప్రగతి పరిణామక్రమ ప్రస్థానానికి కారణమైన సైన్స్ను ఆచరణలో అనుభవిస్తూనే, మాటల్లో మాత్రం వ్యతిరేకించే 'స్వార్థపరశక్తులు' నిరంతరం సైన్స్ ప్రగతిని అడ్డుకోవాలని ప్రయత్ని స్తున్నాయి. మూఢ విశ్వాసాలను, కాలం చెల్లిన భావాలను ప్రచారం చేస్తూ సమాజానికి ప్రమాదకరంగా పరిణమిస్తున్నాయి.
మతతత్వం, ఛాంధసభావాల ఉక్కు బంధనాల నుండి మానవులు బయటపడినప్పుడే విజ్ఞానశాస్త్రం, సమాజంలో అభివృద్ది జరుగుతుంది. శాస్త్రీయ ఆలోచనను పెంపొందించడం ప్రతిపౌరుని బాధ్యత అని ఆర్టికల్ 51 ఎ (హెచ్) ద్వారా మన రాజ్యాంగం నిర్దేశిస్తుంది. ఈ బాధ్యతను సరిగ్గా నిర్వర్తిస్తున్నామా? ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాల్సిందే!
''వైజ్ఞానిక పరిశోధనలు మన కళ్ల ఎదుట జరిగే సంఘటనలను కార్యకారణ దృష్టితో వీక్షించేందుకు ప్రోత్సహించాలి. దీనిద్వారా మూఢ నమ్మకాలను తగ్గించగలుగుతాం. అత్యున్నత స్థాయిలోని అన్నిరకాల వైజ్ఞానిక దృష్టి వెనుక ప్రాపంచిక హేతుబద్ధత లేదా మేధస్సుకు సంబంధిం చిన సంప్రదాయం తప్పనిసరిగా వుంటుంది.''
- ఆల్బర్ట్ ఐన్స్టీన్
''మత ఛాంధసత్వం, మౌఢ్యం, సామాజిక ఐక్యతకు, సమగ్రతకు చక్కదిద్ద నలవిగాని చెరుపు కలిగిస్తున్నాయి. మన శాస్త్ర సాంకేతిక రంగాలు 21వ శతా బ్దంలోకి ప్రవేశిస్తున్నాయని చెప్పుకుంటున్నప్పటికీ ఆదిమ యుగపు భావజాలం మనలను అంటిపెట్టుకునే ఉంది. అంధ విశ్వాసాలు, సంప్రదాయాలను సుస్థాపిత శాస్త్రీయపద్ధతుల ద్వారా పరీక్షకు పెట్టినట్లయితే వాటిలోని బోలు తనం బహిర్గతమవుతుంది.''
- ప్రొ||హెచ్.నరసింహయ్య
courtesy : ప్రజాశక్తి News
IS TIME TRAVEL POSSIBLE ? –ARE NEUTRINOS FASTER THEN LIGHT?
OPERA experiment reports anomaly in flight time of neutrinos from CERN to Gran Sasso
Following the OPERA collaboration’s
presentation at CERN on 23 September, inviting scrutiny of their
neutrino time-of-flight measurement from the broader particle physics
community, the collaboration has rechecked many aspects of its analysis
and taken into account valuable suggestions from a wide range of
sources. One key test was to repeat the measurement with very short beam
pulses from CERN. This allowed the extraction time of the protons, that
ultimately lead to the neutrino beam, to be measured more precisely.
The beam sent from CERN consisted
of pulses three nanoseconds long separated by up to 524 nanoseconds.
Some 20 clean neutrino events were measured at the Gran Sasso
Laboratory, and precisely associated with the pulse leaving CERN. This
test confirms the accuracy of OPERA’s timing measurement, ruling out one
potential source of systematic error. The new measurements do not
change the initial conclusion. Nevertheless, the observed anomaly in the
neutrinos’ time of flight from CERN to Gran Sasso still needs further
scrutiny and independent measurement before it can be refuted or
confirmed.
On 17 November, the collaboration
submitted a paper on this measurement to the peer reviewed Journal of
High Energy Physics (JHEP). This paper is also available on the Inspire website.
Geneva, 23 September 2011. The OPERA1 experiment,
which observes a neutrino beam from CERN2 730
km away at Italy’s INFN Gran Sasso Laboratory, will present new results
in a seminar at CERN this afternoon at 16:00 CEST. The seminar will be
webcast at http://webcast.cern.ch.
Journalists wishing to ask questions may do so via twitter using the
hash tag #nuquestions, or via the usual CERN press office channels.
The OPERA result is based on the
observation of over 15000 neutrino events measured at Gran Sasso, and
appears to indicate that the neutrinos travel at a velocity 20 parts per
million above the speed of light, nature’s cosmic speed limit. Given
the potential far-reaching consequences of such a result, independent
measurements are needed before the effect can either be refuted or
firmly established. This is why the OPERA collaboration has decided to
open the result to broader scrutiny. The collaboration’s result is
available on the preprint server arxiv.org: http://arxiv.org/abs/1109.4897.
The OPERA measurement is at odds with
well-established laws of nature, though science frequently progresses by
overthrowing the established paradigms. For this reason, many searches
have been made for deviations from Einstein’s theory of relativity, so
far not finding any such evidence. The strong constraints arising from
these observations makes an interpretation of the OPERA measurement in
terms of modification of Einstein’s theory unlikely, and give further
strong reason to seek new independent measurements.
“This result comes as a complete
surprise,” said OPERA spokesperson, Antonio Ereditato of the
University of Bern. “After many months of studies and cross checks
we have not found any instrumental effect that could explain the result
of the measurement. While OPERA researchers will continue their
studies, we are also looking forward to independent measurements to
fully assess the nature of this observation.”
“When an experiment finds an
apparently unbelievable result and can find no artefact of the
measurement to account for it, it’s normal procedure to invite broader
scrutiny, and this is exactly what the OPERA collaboration is doing,
it’s good scientific practice,” said CERN Research Director Sergio
Bertolucci. “If this measurement is confirmed, it might change our
view of physics, but we need to be sure that there are no other, more
mundane, explanations. That will require independent measurements.”
In order to perform this study, the
OPERA Collaboration teamed up with experts in metrology from CERN and
other institutions to perform a series of high precision measurements of
the distance between the source and the detector, and of the neutrinos’
time of flight. The distance between the origin of the neutrino beam
and OPERA was measured with an uncertainty of 20 cm over the 730 km
travel path. The neutrinos’ time of flight was determined with an
accuracy of less than 10 nanoseconds by using sophisticated instruments
including advanced GPS systems and atomic clocks. The time response of
all elements of the CNGS beam line and of the OPERA detector has also
been measured with great precision.
“We have established synchronization
between CERN and Gran Sasso that gives us nanosecond accuracy, and
we’ve measured the distance between the two sites to 20 centimetres,” said
Dario Autiero, the CNRS researcher who will give this afternoon’s
seminar. “Although our measurements have low systematic uncertainty
and high statistical accuracy, and we place great confidence in our
results, we’re looking forward to comparing them with those from other
experiments.”
“The potential impact on science is
too large to draw immediate conclusions or attempt physics
interpretations. My first reaction is that the neutrino is
still surprising us with its mysteries.” said Ereditato. “Today’s
seminar is intended to invite scrutiny from the broader particle
physics community.”
The OPERA experiment was inaugurated in
2006, with the main goal of studying the rare transformation
(oscillation) of muon neutrinos into tau neutrinos. One first such event
was observed in 2010, proving the unique ability of the experiment in
the detection of the elusive signal of tau neutrinos.
Study rejects “faster than light” particle finding -( Robert Evans)
పాత పేపరు - గోపాలం కె.బి.*courtesy :Andhra Bhoomi
పాత న్యూస్ పేపర్ ఎందుకూ పనికిరాకుండా పోతున్నది
అనుకుంటూ ఉంటే, టులేన్ యూనివర్శిటీ పరిశోధకులు ఆశ్చర్యకరమయిన విషయాన్ని
తెలియజేసి ‘ఆగండి’ అంటున్నారు. వారు ‘టియు-103’ అనే కొత్త బ్యాక్టీరియాను
కనుగొన్నారు. అది పాత కాగితాన్ని తిని బ్యుటనాల్ అనే ఆల్కహాలును తయారు
చేస్తుంది. దాన్ని, గాసోలీన్, కిరోసిన్ల లాగే కావలసిన చోట ఇంధనంగా
వాడుకోవచ్చు. సెల్యులోజ్ అనే పదార్థంతో, వస్త్రాలు, కాగితాలు తయారవుతాయని
తెలిసే ఉంటుంది. ఇది చక్కెరలతో తయారయినా మనం ఆరగించుకోలేము. సెల్యులోజ్
నుంచి నేరుగా బ్యుటనాల్ను తయారు చేయగల సూక్ష్మజీవి ఈ సరికొత్త టియు-103
ఒకటే. ఇది మొదటిసారిగా దొరికింది. గడ్డి, మొక్కలు అన్నింటిలోనూ సెల్యులోజ్
ఉంటుంది. ప్రపంచంలో దొరికే సేంద్రియ, జీవసంబంధ రసాయనాలలో అన్నింటికన్నా
ఎక్కువగా ఉండేది ఇదే. దాన్ని ఆల్కహాలుగా మార్చడం గురించి రసాయన పరిశోధకులు
చాలా ఏళ్లుగా కలలు కంటున్నారు. టులేన్లోని సెల్ అండ్ మాలిక్యులార్ బయాలజీ
పరిశోధనశాలలో డేవిడ్ ములిన్ అనే ప్రొఫెసర్ దగ్గర పి.హెచ్.డీ కోసం
పనిచేస్తున్న హర్షద్ వేలన్కర్ ఈ సూక్ష్మజీవి గురించి ఎంతో కాలంగా
అనే్వషిస్తున్నాడు. అతని కృషి ఫలించింది. ప్రపంచమంతటా లక్షల టన్నుల
సెల్యులోజ్ పదార్థాలను వ్యర్థంగా పడేస్తున్నారు. దాన్నంతా వాడుకుంటే ఇంధనం
కొరత తీరుతుంది, అంటాడు మన హర్షద్.
ఈ సూక్ష్మజీవి పశువుల పేడలో కనిపించింది. పశువులు సెల్యులోజ్ (గడ్డి)ని అరిగించుకుంటాయని తెలుసు. అందుకే వాటిని తెచ్చి పెంచారు. సూక్ష్మజీవిని వాడి బ్యుటనాల్ తయారు చేసే పద్ధతిని కూడా కనుగొన్నారు. నిజానికి బ్యుటనాల్ను పుట్టించగల సూక్ష్మజీవులన్నీ ఆక్సిజెన్ ఉంటే చనిపోతాయి. ఈ టియు-103 మాత్రం ఆక్సిజెన్ను తట్టుకుని ఉండి పని చేస్తుంది.మామూలుగా ఇతనాల్ను ఇంధనంగా వాడుతుంటారు. ఈ బ్యుటనాల్ను మాత్రం ప్రస్తుతం వాడుకలో ఉన్న ఇంజన్లలో, ఏ మాత్రం మార్పులు అవసరం లేకుండానే వాడుకోవచ్చు. ఉన్న గొట్టాల ద్వారానే దాన్ని రవాణా చేయవచ్చు. దీంతో వాహనాల మైలేజీ కూడా బాగా వస్తుంది. ఈ ఇంధనతో కాలుష్యం కూడా తగ్గుతుంది.
ఈ సూక్ష్మజీవి పశువుల పేడలో కనిపించింది. పశువులు సెల్యులోజ్ (గడ్డి)ని అరిగించుకుంటాయని తెలుసు. అందుకే వాటిని తెచ్చి పెంచారు. సూక్ష్మజీవిని వాడి బ్యుటనాల్ తయారు చేసే పద్ధతిని కూడా కనుగొన్నారు. నిజానికి బ్యుటనాల్ను పుట్టించగల సూక్ష్మజీవులన్నీ ఆక్సిజెన్ ఉంటే చనిపోతాయి. ఈ టియు-103 మాత్రం ఆక్సిజెన్ను తట్టుకుని ఉండి పని చేస్తుంది.మామూలుగా ఇతనాల్ను ఇంధనంగా వాడుతుంటారు. ఈ బ్యుటనాల్ను మాత్రం ప్రస్తుతం వాడుకలో ఉన్న ఇంజన్లలో, ఏ మాత్రం మార్పులు అవసరం లేకుండానే వాడుకోవచ్చు. ఉన్న గొట్టాల ద్వారానే దాన్ని రవాణా చేయవచ్చు. దీంతో వాహనాల మైలేజీ కూడా బాగా వస్తుంది. ఈ ఇంధనతో కాలుష్యం కూడా తగ్గుతుంది.
Man Of Steel Sardar Vallabhbhai Patel
Sardar Vallabhbhai Patel
(October 13, 1875 – December 15, 1950)
(October 13, 1875 – December 15, 1950)
Sardar Vallabhbhai Patel is a historical figure. he achieved the Indian unity.
Vallabhbhai Patel was one of the great social leaders
of India. He played a crucial role during the freedom struggle of India
and was instrumental in the integration of over 500 princely states
into the Indian Union. Despite the choice of the people, on the request
of Mahatma Gandhi, Sardar Patel stepped down from the candidacy of
Congress president. The election on that occasion eventually meant for
the election of the first Prime Minister of independent India.
LifeVallabhbhai Patel was born on October 31, 1875 in Gujarat to Zaverbhai and Ladbai. Vallabhbhai, His father had served in the army of the Queen of Jhansi while his mother was a very spiritual man.
Starting his academic career in a Gujarati medium school Sardar Vallabhbhai Patel and shifted to an English medium school. In 1897, Vallabhbhai passed his high school examination and started preparing for law examination. 1910, Sardar Vallabhbhai Patel went to England to study law. He completed his law studies in 1913 and came back to India and started his law practice. For his Excellencies in Law, Vallabhbhai was offered many lucrative posts by the British Government but he rejected all. He was a staunch opponent of the British government and its laws and therefore decided not to work for the British.
He later started practicing at Ahmedabad. After a meeting with Mahatma Gandhi, at the Gujarat Club, Sardar Vallabhbhai Patel got influenced by Gandhi’s words. Later, inspired by Gandhi’s work and philosophy Patel became a staunch follower of him.
This man of steel learnt early to be tough, for
he was born as a middle child in a family of impoverished peasant
proprietors. As Vallabhbhai would himself recall, his parents’ hopes
seemed centered on the eldest two sons, Soma and Narsi, and their
affection on the youngest two, Kashi and the only daughter, Dahiba. The
ones in the middle, Vallabh and Vithal, were remembered last when
clothes or sweets were to be distributed, and at once when a chore had
to be done. The rough schools he went to as a boy, and the courts where
he defended alleged criminals, also contributed to Vallabhbhai’s mental
muscle and stern appearance.
Yet this tough man smiled at the world and at gloomy moments helped
others to laugh. Also, he did not hesitate to step aside for another
–for his older brother Vithal when the latter wanted to use his passport
and ticket to London, and, years later, for Jawaharlal Nehru, when
Mahatma Gandhi desired that Nehru should sit in a chair to which Patel
seemed entitled. And this strong man before whom rajas and maharajas
trembled, and to whom rich men gave large funds for India’s national
movement, did not allow a rupee to stick to his fingers, and he saw to
it that his children, a son and a daughter, lived simple lives during
and after their father’s lifetime.
His strength of character, the sharpness of his
mind, his organizing skills, and all his energy were offered up for
achieving the freedom of India under Gandhi’s leadership, and after
independence for India’s consolidation. We admire a man who rises to a
political or financial peak, but are moved by one whose sole purpose in
life is the strength and wellbeing of his compatriots. And we are moved
even more when we discover that next to the steel in his soul is a
tenderness for colleagues and a readiness to accept whatever results God
ordains.
In
successive phases of his life, Vallabhbhai Patel showed the defiance of
the oppressed, a trial lawyer’s brilliance, the daring to give up a
flourishing career, the discipline of a soldier in freedom’s battles,
the strategies of a General, indifference as a prisoner of the Raj, the
generosity of the strong, the firmness of a patriot, and the
farsightedness of a statesman.
If times are depressing or daunting, Sardar
Patel reminds us of India’s and Indians’ potential. When times are good,
we can think of him with glad gratitude. Yet knowing about him is not
enough. We ought to study him. We will be encouraged when we do.
Oct 31, 1875 |
Born in Nadiad, Kheda District, Gujarat, fourth son
of Jhaverbhai Patel, a farmer of Karamsad and Ladbai Patel; primary
schooling up to English Third standard at Karamsad
|
1893 |
Married to Jhaverba of Gana, a village 3 miles from Karamsad
|
1897 |
Passed matriculation exam in Nadiad
|
1900 |
Passed the District Pleader’s Examination; practices
in Godhra; contracts bubonic plague from a court official whom he nursed
during an epidemic in Godhra
|
1902 |
Shifted legal practice to Borsad, made a name as a criminal lawyer
|
April 1904 |
Daughter Mani (later known as Manibehn) born
|
1905 |
Saved enough money to go to England to become a
barrister but gave it away to his elder brother Vitthalbhai who wished
to become barrister first
|
Nov 1905 |
Son Dahya born
|
Jan 11, 1909 |
Wife Jhaverba dies after a surgical operation in Bombay
|
July 1910 |
Vallabhbhai leaves for England, admitted to Middle Temple
|
1912 |
Took final examination after 6th term instead of the
usual 12, ranked first in first class; won a prize of fifty pounds, left
for India the day after the exam; brother Vitthalbhai elected as member
of the Bombay Council
|
Jan 1913 |
Vallabhbhai becomes Barrister (Bar-at-Law) of Middle Temple Inn
|
Feb 13, 1913 |
Returns to India; practices in Ahmedabad; becomes the foremost criminal lawyer
|
March 1914 |
Jhaverbhai, Vallabhbhai’s father, dies at the age of 85
|
1915 |
Member, Gujarat Sabha, which was converted into
Gujarat Provincial Congress Committee in 1919; Secretary, Gujarat
Provincial Conference of which Mahatma Gandhi was the President.
|
1917 |
Elected councilor of Ahmedabad Municipality; Chairman, Sanitary and Public Works Committee
|
Nov 1917 |
First direct contact with Mahatma Gandhi
|
1918 |
Organized famine relief in Ahmedabad district;
established a temporary hospital in Ahmedabad with a grant from
Municipal Board to Gujarat Sabha to combat severe influenza of epidemic;
successfully led “No-Tax” agitation against land revenue recovered by
Government from drought affected Kheda district farmers
|
1920 |
Discards western dress and adopts khadi, dhoti, kurta
and chappals; burnt all his foreign clothes; won all open seats in the
Ahmedabad Municipal elections, collected one million rupees for the
Tilak Swaraj Fund and enrolled 300, 000 members for Indian National
Congress from Gujarat; decides with Gandhi to establish Gujarat
Vidyapeeth
|
1921 |
Chairman, Reception Committee, Indian National
Congress, 36th session, Ahmedabad; First Chairman, Gujarat Regional
Congress Committee
|
1922 – 23 |
Satyagraha at Borsad, Gujarat – Against the
Governments, “Haidiya” punitive tax imposed on the entire population of
Borsad Taluka. Gandhi calls Vallabhbhai “King of Borsad”
|
1922 |
Leads Nagpur National Flag Agitation; collected one million rupees in Rangoon for Gujarat Vidyapeeth
|
1923 |
Elected President of Ahmedabad Municipality
|
1927 |
Unprecedented floods in Gujarat, Vallabhbhai obtained one crore (10 million) rupees from he Government for famine relief
|
1928 |
Resigned from the Presidency of Ahmedabad Municipality; presides over the Kathiawad Political Conference at Morbi
|
1928-29 |
Leads the Bardoli No-Tax Campaign Satyagraha in Kheda
District; Vallabhbhai called “Sardar” by the peasants. Calcutta session
of the Indian National Congress endorses
the title |
1929 |
Presided over Maharashtra Political Conference; tours Maharashtra
|
March 7, 1930 |
Arrested for canvassing Gandhi’s salt Satyagraha;
Lodged in Sabarmati jail, Ahmedabad. Went on hunger strike in jail
requesting C class diet instead of A class provided to him because of
his high status. Request granted!
|
June 26, 1930 |
Released
|
July 31, 1930 |
Rearrested in Bombay and sent to Yeravada jail for 3 months
|
Dec 12, 1930 |
Rearrested and sentenced to 9 months imprisonment
|
1931 |
Presides over Indian National Congress, 46th session, Karachi.
|
Aug 1931 |
Joins Gandhi in talks with Viceroy Lord Irwin in Simla
|
Oct 22, 1933 |
Brother Vitthalbhai dies in a clinic near Geneva while Sardar was in prison (see below)
|
Jan 1932 - Jul 1934 |
Arrested during the Civil Disobedience Movement and
jailed in Yeravada Prison along with Mahatma Gandhi; later joined by
Mahadev Desai from Nasik jail. Daughter Manibehn and Kasturba Gandhi
also jailed but for shorter periods.
|
1934 |
Released on grounds of health – serious nose trouble.
|
1935 – 1942 |
Chairman, Congress Parliamentary Board; supervises
Congress’ ministries in eight provinces, 1937-1939; in charge of
selection of candidates for elections
|
Nov 18, 1940 |
Arrested under Defense of India Act for participation
in Satyagraha launched by Gandhiji to press Great Britain for a
commitment on India’s Independence
|
Aug 1941 |
Released from prison following a severe intestinal ailment
|
Aug 1942 |
Arrested for participation in Quit India Movement;
jailed in Ahmednagar Fort along with Nehru, Azad, and other prominent
leaders; shifted to Yeravada prison in early 1945
|
June 15, 1945 |
Released from prison to participate in Simla Talks
|
Sept 2, 1946 |
Sardar joins the “Interim Government,” as Minister
for Home, Information, and Broad- casting (headed by Nehru as
Vice-President of the Viceroy’s Executive Council)
|
April 4, 1947 |
Inaugurates the Vitthalbhbhai Patel Maha Vidyalaya at Vallabh Vidyanagar
|
June 25, 1947 |
Government of India decides to establish a Department of (Princely) States under Sardar Patel
|
Aug 15, 1947 |
Sardar joins Independent India’s Cabinet as Deputy Prime Minister and Minister for
Home, States, Information and Broadcasting |
Nov 13, 1947 |
Visits Somnath Patan and decides to renovate the Somnath Mahadev Temple
|
1948 |
“Doctor of Laws” degree conferred on Sardar by Nagpur, Banaras and Allahabad Universities on Nov 3, 25, and 27 respectively
|
Feb 15, 1948 |
Inaugurates Rajya Sangh of Bhavnagar
|
April 7, 1948 |
Inaugurates Rajasthan Sangh
|
April 22, 1948 |
Agreements to constitute Madhya/Bharat Sangh
|
Sep 13-16, 1948 |
“Police Action” in Hyderabad
|
Feb 26, 1949 |
“Bharat Ratna,” the highest Indian national award,
conferred posthumously on Sardar Patel. The award was accepted by
Sardar’s grandson, Vipinbhai Patel.
|
Oct 7 - Nov 15, 1949 |
Served as Acting Prime Minister of India during Nehru’s visit to the U.S., UK, and Canada
|
Dec 15, 1950 |
Sardar Patel dies in Bombay; cremated in Bombay
|
1991 |
“Bharat Ratna,” the highest Indian national award,
conferred posthumously on Sardar Patel. The award was accepted by
Sardar’s grandson, Vipinbhai Patel.
FOR VIDEOS OF SARDAR VALLABHAI PATEL VISIT
http://indiacurrentaffairs.org/man-of-steel-sardar-vallabhbhai-patel/ |
New generation plastic OLEDs developed
OLED changes the world of lighting.Efficiency Of Blue Organic Light-Emitting Diode Boosted By 25% Researchers have developing the world’s most
efficient organic light-emitting diodes (OLEDs) in plastic. OLEDs
provide high-contrast and low-energy displays and are becoming the
dominant technology for advanced electronic screens.Current state-of-the-art OLEDs are produced using
heavy-metal doped glass in order to achieve high efficiency and
brightness, which makes them expensive to manufacture, heavy, rigid and
fragile, the journal Nature Photonics reports.‘For years, the biggest excitement behind OLED
technologies has been the potential to effectively produce them on
flexible plastic,’ says Zheng-Hong Lu, professor of materials science
and engineering at the University of Toronto, Canada, who supervised the
study.
New, more efficient host materials for the blue
phosphorescent OLED (pictured) have been designed, developed and tested
by Pacific Northwest National Laboratory scientists. By using new host
materials, scientists have been able to improve the efficiency by at
least 25 percent and have unlocked doors to developing much more
efficient white OLEDs.They are already used in some cell phones and other smaller-scale applications, according to a statement from the university.
Plastic use can substantially reduce the cost of
production, while providing designers with a more durable and flexible
material to use in their products.
The research was led by doctoral candidates Zhibin
Wang and Michael G. Helander, who demonstrated the first high-efficiency
OLED on plastic.
Courtesy : http://indiacurrentaffairs.org/
Hantavirus pulmonary syndrome (HPS) : Illness Is Rare But Can Be Deadly
The hantaviruses are a relatively newly discovered genus of viruses. Several thousand United Nations soldiers became ill with “Korean haemorrhagic fever” (now called HFRS) during the Korean War. This outbreak sparked a 25-year search for the etiologic agent. The isolation of Hantaan virus, or HTNV, was reported by Ho-Wang Lee of South Korea in 1978.
In 1993, an outbreak of Hantavirus pulmonary syndrome (HPS, see below) occurred in the Four Corners region in the southwestern United States. The viral cause of the disease was found only weeks later and was called the Sin Nombre virus (SNV, in Spanish, “Virus sin nombre”, for “nameless virus”). Its rodent host, Peromyscus maniculatus, was first identified by Terry Yates, a professor at the University of New Mexico. In addition to Hantaan virus and Sin Nombre virus, several other hantaviruses have been implicated as etiologic agents for either HFRS or HPS. Other identified hantaviruses have not been associated with disease.
What is hantavirus pulmonary syndrome?
Hantavirus pulmonary syndrome (HPS) is a lung infection caused by viruses found in the saliva, urine, and droppings of some rodents. The illness is rare but can be deadly.
The first known outbreak of HPS in the United States occurred in 1993. Most of the U.S. cases have happened during the spring and summer in the Southwest.
What causes HPS?
Most cases of HPS in the U.S. are caused by one type of hantavirus found in the deer mouse. People can become infected by:
- Breathing in tiny airborne particles that come from rodent urine.
- Touching rodent urine, saliva, or droppings.
- Coming in contact with dust contaminated with the virus.
- Being bitten by an infected mouse.
North America has never had a known case of one person spreading the illness to another. And people do not get HPS from farm animals, pets, or insects. But your pet may bring home an infected rodent.
What is the infectious agent that causes hantavirus pulmonary syndrome?
Hantavirus pulmonary syndrome is caused by the Sin Nombre virus. This virus is a type of hantavirus. Most hantaviruses attack the kidneys, but the Sin Nombre virus attacks the lungs. It infects the walls of the capillaries (tiny blood vessels in the lungs), making them leak and flooding the lungs with fluid.
What are the symptoms?
Symptoms usually start 2 to 3 weeks after a person has been exposed to the virus. Early symptoms may include:
- A fever and chills.
- Muscle aches and headache.
- Fatigue.
- Nausea, vomiting, diarrhea, and belly pain.
You quickly will become very sick. Within a few days, you’ll start to have more serious symptoms, such as:
- Shortness of breath.
- Coughing.
- A fast heartbeat and fast breathing. These are signs of fluid buildup in the lungs (pulmonary edema).
After a person with HPS starts having trouble breathing, he or she may die within hours. Most deaths occur within 1 to 2 days after severe breathing problems begin. About 4 out of 10 people who get HPS do not survive.1
How is HPS diagnosed?
Your doctor will do a physical exam and ask you questions about your symptoms, past health, and exposure to rodents. You may have other tests, such as chest X-rays, a complete blood count, and anoxygen saturation test.
Your doctor will know for sure that you have HPS only if you have the signs of HPS and if tests show that the virus is or has been in your blood or tissues.
How is it treated?
HPS requires treatment in a hospital right away, even if the case is mild. You will get treatment to support you through the illness, such as intravenous (IV) fluids and medicines. You may need a ventilator to help you breathe.
People who survive the illness usually recover quickly. Most are able to leave the hospital after 7 days.
Where is hantavirus pulmonary syndrome found?
Hantaviruses are found in rodents in different parts of the world. Each hantavirus has a preferred rodent host. The Sin Nombre virus is carried by the deer mouse, the cotton rat, and perhaps other rodents common throughout North America. These rodents live in semi-rural and rural areas and infest camps, old buildings, barns, and homes.
How do people get hantavirus pulmonary syndrome?
Wild rodents spread HPS to people. The Sin Nombre virus is passed in the saliva, urine, and droppings of infected rodents. The virus can live for a few days in contaminated dirt and dust. People are infected when they breathe in tiny particles of these materials in dust from places where rodents are living and active. People can also be infected by handling contaminated materials and then touching the mouth or nose.
HPS is not spread from person to person. Cats and dogs do not spread the illness either, although they can bring infected rodents into contact with humans.
How is hantavirus pulmonary syndrome diagnosed?
Because the early symptoms are not specific and vary from person to person, HPS is hard to identify in its early stages. It is usually detected only when it affects the lungs and causes breathing problems.
Who is at risk for hantavirus pulmonary syndrome?
Unlike many illnesses that mainly strike people with weakened immune systems, HPS has hit mostly strong, healthy persons. Those who work, play, or live in closed spaces with active rodent infestation are at risk, although the chances of infection are low. The risk to campers, hikers, and tourists is very small.
People who should take special precautions against HPS are: 1) people who often handle or are exposed to rodents, such as wildlife biologists and exterminators, 2) people who clean or work in attics or crawl spaces where rodents might be living and active, and 3) people who clean or renovate buildings that might be actively infested with rodents.
Can HPS be prevented?
The best way to prevent hantavirus infection is to avoid contact with rodents and their droppings. If you live in or visit an area where the viruses have been found:
- Set metal traps to catch rodents, and block areas where rodents can get into your home.
- Keep garbage in tightly covered containers.
- Clean up rodent bedding sites around your house. You may need to call a professional exterminator. If you do the cleanup yourself, be very careful and:
- Air out closed buildings well before you go inside to clean them.
- Wear gloves and a mask.
- Clean with a wet mop and disinfectant soap (rather than sweeping or vacuuming).
- When you are camping or hiking, avoid rodent droppings, burrows, and possible rodent shelters. Use only bottled water or water that has been disinfected.
- Do not use a cabin or any other closed shelter that has rodents until it has been aired out, cleaned, and disinfected.
తనను తాను చెరిపేసుకున్నవాడే ఉపాధ్యాయుడు
ఉపాధ్యాయుడంటే ఉత్త పాఠం మాత్రమే చెప్పేవాడు కాదు. మార్పునకు అతనొక
ప్రయోగశాల. ఏ ఉపాధ్యాయునిలోనైతే రోజు ఆలోచనల రసాయనిక చర్య జరుగుతుందో అతడే
గొప్ప పరిశోధకులైన విద్యార్థులను సమాజానికి అందించగలుగుతాడు. ఉపాధ్యాయుడు
ఒక్కొక్క వ్యవస్థలో ఒక్కొక్క కాలంలో ఒక్కోరకంగా వ్యవహరించాడు. మొత్తంమీద
సమాజ మార్పుకు ఉపాధ్యాయుడే కీలకం. అందుకే అతను వేసే ప్రతి అడుగు, అతను చూసే
ప్రతి చూపు, అతని ఆలోచనల ధారలను సమాజం కనిపెడుతుంది. ఆచరించేందుకు
ప్రయత్నం చేస్తుంది. ఉపాధ్యాయునికి వున్న గొప్పతనమది.
మంచి టీచర్ ఎలా ఉండాలి? అన్న పుస్తకం రాసిన నేను మళ్లీ ఈనాటి టీచర్ గురించి ఎందుకు రాస్తున్నానని నన్ను ప్రశ్నించవచ్చును. ఆనాటి టీచర్ పిల్లల్నే చూశారు. కానీ పిల్లల నేపథ్యం గురించి ఆలోచించవలసిన అవసరం లేదు. వాటి ప్రభావం కూడా ఆనాటి టీచింగ్ మీద అంతగా ఉండేది కాదు. ఈనాడు తరగతి గదుల్లో ఎస్సి, ఎస్టి, బిసి వర్గాల పిల్లలే ఎక్కువగా ఉన్నారు. ఈ పిల్లలైనా, వారి తల్లిదండ్రులైనా ఒకర్ని ఎదిరించే శక్తి ఉన్నవాళ్లు కాదు. ఒకరి మాటకు సమాధానం ఇవ్వాలంటే అతని నేపథ్యం కూడా చాలా ప్రధానం. మన ఇళ్ళల్లో ఆడవాళ్లను ఎంత హింసించినా కానీ భరించుకుంటారు. భర్తను ఎదిరించటం మన ఇళ్లల్లో తక్కువ. ఎందుకంటే మగాధిపత్య సమాజమిది కాబట్టి ఓర్పును సహిస్తూ వస్తున్నారు. తన పుట్టుకనే, తన జెండర్పైననే ఆధారపడి ఆడజన్మ అనే పురాతన కథల ఆధారంగానే ఇప్పటికీ అణిగి ఉంటున్నారు. అలాగే వెనుకబడిన దళిత, బహుజన వర్గాలవారు ఒకరికి సమాధానం ఇవ్వటం, ప్రశ్నించటం వారికి పుట్టుకతోనే నిరాకరించబడిన శాపంగా మారింది. కాబట్టి చిన్న పిల్లల మనస్తత్వం ఎలా ఉంటుందో మనం వూహించవచ్చును. దీనికితోడు బడిపంతులు అంటేనే, ఆధిపత్య భావజాల సంస్కృతి అంటేనే పిల్లలను బడికి రాకముందే అతన్ని భయపెట్టిన పదాలు. ఉపాధ్యాయుడే ఈ సామాజిక పరిస్థతులను గమనించి తన వృత్తిని ప్రేమలో ముంచి తీయకపోతే బడులే మూసుకోవలసిన పరిస్థితి వస్తుంది. కేవలం ఉద్యోగ వృత్తిమీదనే ప్రేమ కాదు. పిల్లల మీద, తరగతి గది మీద, స్కూల్ మీద, అట్టడుగున ఉన్న అణగారిన వర్గాల మీద ప్రేమ ఉండాలి. అలాలేకపోతే ఉపాధ్యాయుని ఉనికికి కూడా భంగమే. ప్రతి రోజు ప్రభుత్వ దమననీతికి వ్యతిరేకంగా ఉపాధ్యాయుడు పోరాడ వలసిన పరిస్థితులున్న కాలమిది. పీడిత ప్రజానీకం ఆదరణ లేకపోతే మీ సంఘాలు, కార్యక్రమాలు ప్రభుత్వాన్ని కదిలించలేవు. ఆ పిల్లలను కొరకాసుతో కాల్చాలనే భావన మెదడులో రావటం బడిని గ్రామంనుంచి సమాజం నుంచి వేరు చేసినట్లుగానే భావించాల్సి ఉంటుంది. బెత్తం పట్టుకోవటమంటే ఉపాధ్యాయుని అపజయానికే ప్రతీక. ఈనాడు చదువుచెప్పటం ఒక పొరను రెండో పొరలకు ఎక్కించటం లాంటిది. మన సమాజం దొంతరల పొరలతో నిండుకున్నది. చదువంటే సమాజాన్ని చైతన్యపరిచేది, అందుకు గురుతర బాధ్యతను వహించేది ఉపాధ్యాయుడు దెబ్బలు కొట్టటంవలన పిల్లల కణాలు మూసుకుపోతాయి. ఆ ఉపాధ్యాయుడు అలా వ్యవహరించటంవల్ల పాత కాలానికి నెట్టివేయబడతాడు. పాలకులే తుపాకులు వదిలిపెట్టాల్సిన కాలం వస్తున్నప్పుడు ఉపాధ్యాయుడు బెత్తంమీద పడితే జారుచక్రవర్తులకు పట్టిన గతే మనకు పడుతుంది. నేటి పంతులు చాక్పీస్ బూడిదతో కాదు తరగతి గదిలోకి పోవాల్సింది. గుండెల నిండా ప్రేమ నింపుకొని పోవాలి. వాత్సల్యంతో పోవాలి. దానికి ధైర్యం ఉండాలి. ఉపాధ్యాయులవ్వటానికి కొరకాసు అవసరం లేదు. ఉపాధ్యాయుడే సమాజమనే కొలిమినుంచి రావాలి. ప్రేమను తల్లిపాల మాదిరిగా ప్రసాదించాలి. వరంగల్ జిల్లాలో మానుకోట వీరులకు కోట అది. దొరతనంతో పోరాడారు. దొరను మాత్రం చంపలేదు. అలాంటి గడ్డలో శత్రువును కూడా ప్రేమించిన గడ్డలో పిల్లలను ప్రేమించలేకపోవటం కడు విచారకరం. ఇటీవల మహబూబాబాద్లోని ఒక పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయని కర్రు కాల్చి వాతలు పెట్టారన్న వార్త చదివాక నేను చలించిపోయాను. ఇంకా ఉపాధ్యాయులు బెత్తాలు పట్టుకుని తిరగటం ఆ వృత్తికే అవమానకరం. తనను చెరిపేసుకుని ముందుకు నడవగలిగినవాడే కొత్త చరిత్రను రాసుకుంటూ ముందుకు పోగలడు. ఇపుడు మంచి టీచర్ ఎలా ఉండాలి? అన్నది కాదు చర్చ. అసలు బడికి వచ్చే పంతుళ్లు ఎలా ఉండాలన్న దానిని రచించుకోవాలి. మారుతున్న కాలంతోపాటు ఉపాధ్యాయుడు కూడా మారాలి. అసలు మారుతున్న కాలాన్ని అంచనా వేయలేనివాడు భూత, భవిష్యత్ కాలాన్ని ఊహించలేడు. - డాక్టర్ చుక్కా రామయ్యపిల్లల అధ్యయనమే కొలమానం : డాక్టర్ చుక్కా రామయ్య
పరీక్షలనే పదం డిక్షనరీలోంచి క్రమంగా తొలగిపోతుంది. పరీక్షలు ఒక నెగిటివ్
ఆయుధం. పరీక్షలంటే ప్రశ్నాపత్రాలు మాత్రమే కాదు. పరీక్షలంటే నిర్ణయించిన
మూడుగంటల కాల పరిమితి కాదు. పరీక్షలంటే విద్యా సంవత్సర చివరిలో సిలబస్
మొత్తానికి సంబంధించిన ప్రశ్నాపత్రం మాత్రమే కాదు. పరీక్షల రూపురేఖలు
మారుతున్నాయి. విద్యార్థిలో జ్ఞానతృష్ణను పెంచి పరిశోధనలోకి దించటమే
పరీక్ష. ఇప్పుడు పరీక్షలంటే టైంటేబ్లు కాదు. విద్యార్థిలో వున్న ప్రతిభను
తవ్వి తీయటమే పరీక్ష.
జాతీయ సంపద వృధా అవుతుందని, దానికి బదులుగా పిల్లలకు బోధనా గ్రాహ్యశక్తిని పెంచటం, విద్యార్థులలో పరిశీలనాశక్తి, పరిశోధనాశక్తి పెంచి ఉపయుక్తులైన పౌరులుగా తయారుచేయటమే విద్య లక్ష్యం. ఎవరు కూడా పుట్టుకతో శుంఠకాదు. పలురకాల కారణాలవల్ల, చుట్టుపక్కల భౌతిక పరిస్థితులవలన విద్యార్థి మనం అనుకున్న లక్ష్యానికి రాకపోవచ్చును. పరిస్థితులు మెరుగుపరిచే ప్రతివాడు తనలో దాగివున్న ప్రతిభను ప్రదర్శిస్తారని నేటితరం విద్యావేత్తల సామూహిక అభిప్రాయం. అదే లక్ష్యంతో బోధనా పద్ధతిలో పరీక్షా విధానంలో మార్పులు చేస్తున్నారు కానీ పిల్లలను మాత్రం విద్యాలయాలకు దూరం చేయటం లేదు. పరీక్షలు విద్యాప్రమాణాలు పెంచటానికి అదొక సాధనమే, దానినెవరూ కాదనరు. ఆ సాధనమే మొత్తం వ్యవస్థను శాసించకూడదు. తోక కుక్కను మొత్తం ఆడించకూడదు. కాబట్టే పరీక్షా స్వభావం మారుతుంటుంది. ఇదివరకు సమాచారాన్ని పరీక్షించటమే పరీక్ష లక్షణం. ఈ రోజుల్లో సమాచారం విపరీతంగా పెరుగుతున్న కాలంలో కంప్యూటర్ సమాచార బ్యాంకింగ్ నిర్వర్తిస్తున్నప్పుడు సమాచారానికన్నా పిల్లల నైపుణ్యాన్ని కనుగొనటమే పరీక్ష లక్ష్యం. ఆ పరీక్షా విధానం ఒక ప్రత్యేక టైంలోనే జరగాలని లేదు. పిల్లలు ఎప్పుడైనా కానీ పరీక్ష రాయవచ్చును. విద్యార్థి పరీక్షాహాలులోనే పరీక్ష రాయాలని లేదు. తనకు అనుకూలమైన సమయంలో పరీక్ష రాసుకోవచ్చును. అన్ని దేశాలలో పరీక్షా స్వభావాన్ని కూడా మారుతున్న కాలంతోపాటు మార్చేస్తున్నారు. సెమిస్టర్ సిస్టంను ప్రవేశపెట్టారు. మన దేశంలో కూడా ఆ విధానం అమలు జరుగుతుంది. ఏ సంస్కరణలు తీసుకువచ్చినా పై ఉపరితలానికే మనం పరిమితవౌతున్నాం. మూలాలకు పోవటం లేదు. సెమిస్టర్ అనగానే ఉన్న సిలబస్నే చులకనగా చేయటం, ఆ భాగాన్ని ఆ కాలపరిమితిలో చెప్పటం, పరీక్షలు జరిపే విధానం జరుపుతున్నాం. సెమిస్టర్ సిస్టం అంటే ఉన్నపరీక్షను విరగ్గొట్టటం కాదు. అమెరికాలోని కొన్ని విశ్వవిద్యాలయాల్లో పరీక్షా విధానాన్ని కళ్లారా చూశాను. మన సెమిస్టర్ విధానానికి, వాళ్ల సెమిస్టర్ విధానానికి ఎంతో తేడా ఉన్నది. అక్కడ టీచింగ్ తక్కువ, పిల్లలు స్వయంగా అధ్యయనం ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఆ అధ్యయనం కూడా అందరికీ ఒక రకంగా ఉండదు. విద్యార్థి లక్ష్యాలపైన చిత్తశుద్ధిపైన, అంకిత స్వభావంపైన ఆ అధ్యయనం ఆధారపడి ఉంటుంది. ఆచార్యుడు స్థూలంగా ఆ సబ్జెక్టులో ఉన్నటువంటి ప్రధాన అంశాన్ని స్పృశిస్తాడు. అదికూడా రాతపూర్వకంగా పెడతారు. విద్యార్థి దానిని ఎంత సాగదీయవచ్చునో, దాని పథకాన్ని అధ్యాపకుడు సూచిస్తాడు. ఎవరి స్థోమతనుబట్టి దాన్ని అంతవరకే పరిమితవౌతారు. కొంతమంది ఉపాధ్యాయులు సూచించిన దానికన్నా కూడా కొందరు విద్యార్థులు ఇంకా ముందుకు పోవచ్చును. మనదగ్గర ఉపాధ్యాయుడు లేక సిలబస్ పుస్తకంలో సూచించిన లెక్చర్కు మాత్రమే పరిమితమైన వాళ్లే కొందరుండవచ్చును. కొందరు సూచించిన పుస్తకాల వరకే కొందరు పరిమితం కావచ్చును. ఆ పరిధిలోనే ప్రశ్నలు కూడా అడుగుతారు. విద్యార్థికి అధ్యయనం పరిమితం, విద్యార్థి పరీక్ష కూడా పరిమితమే. కానీ అక్కడ ఈ రెండింటికీ అవధులుండవు. ప్రొఫెసర్ సూచనలను దృష్టిలో పెట్టుకుని తాను తన పని విధానాన్ని విద్యార్థి విస్తృతపరుచుకుంటూ పోతారు. దీనివల్ల అందరికీ ఒకటే రకమైన అధ్యయనం ఉండదు. తర్వాత ప్రొఫెసర్ ప్రాజెక్టువరకు ఇస్తాడు. ఆ సూచనలమేరకు విద్యార్థి నడుచుకుంటాడు. ప్రొఫెసర్ ప్రతి ప్రాజెక్టు రిపోర్టు చదువుతాడు. బర్కిలీ విశ్వవిద్యాలయంలో నేను కొంతమంది ప్రొఫెసర్లతో మాట్లాడాను. మేం విద్యార్థులనుంచే జ్ఞానాన్ని నేర్చుకుంటున్నామని కొందరు ప్రొఫెసర్లు చెప్పారు. ఆ ప్రాజెక్టు రిపోర్టులో ఆ విద్యార్థితోనే ప్రొఫెసర్ చర్చిస్తారు. ఏ విద్యార్థి కూడా ఇతరుల ప్రాజెక్టు రిపోర్టును చూడరు. ప్రొఫెసర్ జడ్జిమెంటుకు ప్రాజెక్టు రిపోర్టే ఆధారం. అదే ఆ విద్యార్థి భవిష్యత్కు రూపురేఖలు దిద్దుతుంది. ప్రతి సెమిస్టర్లో ప్రాజెక్టు రిపోర్టును ఇవ్వటం, దాన్ని కరెక్టు చేయించుకోవటం విద్యార్థి, ప్రొఫెసర్లిద్దరూ దీన్ని తమ విధులుగా భావిస్తారు. పరీక్షలనేవి అవి నామమాత్రమే. కానీ అధ్యయనాన్ని పెంచుకోవటమే సెమిస్టర్ విధానానికి మూలం. దీంతో మన సెమిస్టర్ సిస్టంకునూ, ఇతర దేశాల సెమిస్టర్ సిస్టంకూ తేడాను చూడవచ్చును. మన దగ్గరనుంచి అమెరికా వెళ్లిన విద్యార్థులను అడిగాను. అక్కడి ఇక్కడి సెమిస్టర్లకు ఉన్న తేడా ఏమిటని వారిని అడిగాను. అక్కడ విద్యార్థి కష్టపడతాడు. ఇక్కడ పంతుళ్లు కష్టపడతారు. పంతుళ్లపై ఆధారపడి ఉండేవాళ్లు కాబట్టి దాన్ని మెకానికల్గా చేస్తారు. ఈ విధానంవల్ల ముప్పయి సంవత్సరాలు ఒకే రకమైన చదువు నడుస్తుంది అవే నోట్సు, అవే పరీక్షలు. కాబట్టి మన చదువుకు పరీక్షలే ప్రధానం. అవే కొలమానాలు. అక్కడ పిల్లల అధ్యయనమే కొలమానం. సెమిస్టర్ సిస్టం మూలాల్లోకి పోయి అండర్గ్రాడ్యుయేట్ చదువును మార్చితేనే అది విశ్వవిద్యాలయ చదువుగా మారుతుంది. లేకపోతే ప్రైమరీ స్కూల్ చదువుకు ఉన్నత చదువుకు తేడా లేకుండాపోతుంది.
Source: http://vidhyaseva.blog.com/
|
- ఎం.ఏ.కె. దత్, యుటియఫ్ ఎకడమిక్ సెక్రటరీ, సెల్ నం. 9490300580 |
రాష్ట్ర
ప్రభుత్వం 2005లో 10వ తరగతి పరీక్షా విధానంలో సంస్కరణలు తేవాలని వివిధ
ఉపాధ్యాయ సంఘాలు, ప్రైవేటు యాజమాన్యాల సంఘాల ప్రతినిధులతో తేది. 1.12.2005న
ఒక సమావేశం ఏర్పాటు చేసి 10వ తరగతిలో పరీక్ష పేపర్లు కుదించటానికి,
పరీక్షా విధానంలో గ్రేడింగ్ విధానం ప్రవేశ పెట్టటానికి ప్రతిపాదనలు
చేసింది. దీనిపై ఉపాధ్యాయ సంఘాలు వ్యక్తం చేసిన అభిప్రాయాలకు సంతృప్తికరంగా
సమాధానాలు ఇవ్వలేకపోయింది. తర్వాత జిల్లాలలో తల్లిదండ్రులు, విద్యార్థులు,
ఉపాధ్యాయులలో మొక్కుబడిగా సమావేశాలు నిర్వహించి, వారు అంగీకరించారని
చెప్పి తమ ప్రతిపాదనలు అమలు చేయటానికి ప్రయత్నించింది. ఉపాధ్యాయుల నుండి
వ్యతిరేకత నిరసన వ్యక్తం కావటంతో ఆ సంస్కరణలు ప్రక్కన పెట్టింది. కేంద్రంలో
యుపిఏ ప్రభుత్వం రెండవసారి రాగానే విద్యారంగంలో సంస్కరణలను వేగవంతం
చేయాలనే లక్ష్యంతో కేంద్ర మానవ వనరుల శాఖామంత్రి కపిల్ సిబాల్ రాష్ట్ర
ప్రభుత్వాలతో సంప్రదించకుండానే దేశ వ్యాప్తంగా ఒకే విద్యా బోర్డు, ఒకే
పరీక్షా విధానం ఉండాలని, 10వ తరగతిలో పబ్లిక్ పరీక్ష ఐచ్ఛికం అని, మార్కుల
స్థానంలో గ్రేడులు ప్రవేశ పెట్టాలని ప్రతిపాదనలు ముందుకు తెచ్చారు. దీనిపై
అనేక రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు, ఉపాధ్యాయ సంఘాలు, విద్యావేత్తలు తమ నిరసన
వ్యక్తం చేశారు. కపిల్ సిబాల్ తన ప్రతిపాదన బలవంతంగా రాష్ట్రాలపై
రుద్దేదికాదని వెనకడుగు వేశారు. ఈ నేపథ్యంలో మన రాష్ట్ర ప్రభుత్వం అత్యంత
ఉత్సాహంగా 10వ తరగతి పబ్లిక్ పరీక్షలలో మార్చి 2010 నుండి గ్రేడింగ్
విధానాన్ని అమలు చేస్తున్నట్లు జి.ఓ. 592ను అక్టోబర్ 23వ తేదీ విడుదల
చేసింది. పాఠశాల విద్యలో రాష్ట్ర ప్రభుత్వం తీసుకువస్తున్న సంస్కరణల్లో
రాష్ట్ర ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో సిబిఎస్ఇ సిలబస్ ప్రవేశ పెట్టటం, ఇప్పుడు
సిబిఎస్ఇ పద్ధతిలో పరీక్షా విధానంలో గ్రేడింగ్ పద్ధతి ప్రవేశ పెట్టటం,
రాష్ట్ర ప్రభుత్వం విద్యను ఏ దిశగా తీసుకు వెళ్ళదలచిందో స్పష్టమౌతుంది.
ప్రస్తుత మన పరీక్షా విధానం విద్యార్థులు, తల్లి
దండ్రులపైన విపరీతమైన వత్తిడి కలుగజేస్తోందని, 10,12 తరగతుల చివర
నిర్వహిస్తున్న పరీక్షా విధానంలో మార్పు తేవాలని 'భారంలేని అభ్యసనం'
నివేదిక సూచించింది. విషయాధారిత పరీక్షావిధానం లోపభూయిష్టమైన బోధనా
పద్ధతులకు, కంఠస్తం చేయటానికి దారి తీస్తుందని, దీని వల్ల పరీక్షలంటే చాలా
వత్తిడి పెరుగుతోందని జాతీయ పాఠ్య ప్రణాళిక చట్రం (ఎన్సిఎఫ్)-2005 చెప్తూ
ఈ విధానాన్ని మార్చాలని, మూల్యాంకనం నిరంతరంగా, సమగ్రంగా జరగాలని,
మూల్యాంకనం వలన విద్యార్థి ప్రతిభ నిర్ధారించబడాలని, మార్కుల స్థానంలో
గ్రేడులు ప్రవేశ పెట్టాలని సూచించింది. ప్రస్తుత విషయాధారిత పరీక్షా విధానం
విద్యార్థిలోని సృజనాత్మకతను, నైపుణ్యాన్ని, ప్రజ్ఞను, నూతన పరిస్థితులను
ఎదుర్కొనగల శక్తిని నిర్ధారించేదిగా లేదు. ఈ లోపాన్ని సరిదిద్దటానికి
పరీక్షా విధానంలో మార్పులు అవసరం.
ప్రస్తుత పరీక్షా విధానంలో విద్యార్థి ఫెయిల్, పాస్,
ద్వితీయ శ్రేణి, ప్రథమ శ్రేణి అని నిర్ణయించటానికి ఏర్పరచుకొన్న కటాఫ్
మార్కులలో హేతుబద్ధత ఏమిటి? సంప్రదాయంగా వస్తున్నది మాత్రమే! ఈ పరిమితులు
అన్ని సబ్జెక్టులకు, అన్ని తరగతులకు ఉపయోగిస్తున్నాం. కాని అన్ని
సబ్జెక్టులు ఒకే విధమైన భారాన్ని కల్గి ఉండవు. తెలుగు మాతృభాష. ఇది సులభంగా
అర్థమవుతుంది. గణితం కొంత క్లిష్టం. ఈ రెంటిలోనూ 50% ఒకే సామర్థ్యంగా
సూచిస్తోంది మన పరీక్షా విధానం. ఇది సరైంది కాదు. ఈ విధానంలో ఒక్క మార్కు
విద్యార్థి సంవత్సరం కాలం శ్రమను తారుమారు చేస్తుంది. 34 మార్కులు వస్తే
పరీక్ష తప్పాడంటాం. 59% వస్తే సెకండ్ క్లాస్ అంటాం. నిజానికి ఇది
సరైందేనా? ఆ ఒక్క మార్కు ఎవరి లోపం వలననైనా తగ్గవచ్చు. నష్టం మాత్రం
విద్యార్థికి. ఇది అతని జీవితాన్ని శాశిస్తుంది. కనుక ప్రస్తుత పరీక్షా
విధానం మారాలి.
విద్యార్థి ఒక విషయంలో సాధించిన ప్రగతిని తెలియజేసే
సూచికలు (ఇండికేటర్స్) గ్రేడులు. గ్రేడింగ్ అంటే విద్యార్థి ప్రగతిని
గుణాత్మకంగా అంచనా వేయటం. విద్యార్థి నిర్ధిష్ట కాలంలో నేర్చుకొన్న
విషయాన్ని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవటానికి, అతనిలోని శక్తిని, అతని
పరిమితుల్ని తెలుసుకోవటానికి గ్రేడులు ఉపయోగపడ్తాయి. ప్రతి విద్యార్థిలోనూ
నైపుణ్యం ఉంటుంది. కాని అందరికీ అన్ని విషయాలలోనూ నైపుణ్యం ఉండదు. కొందరు
కొన్ని విషయాల్లో నైపుణ్యం కల్గిఉంటే మరికొందరు మరికొన్ని విషయాల్లో
నైపుణ్యం కల్గి ఉంటారు. ప్రతి విద్యార్థి ఏ విషయంలో ఏ స్థాయి నైపుణ్యం
కలిగి ఉన్నాడో అతడు, ఉపాధ్యాయుడు తెలుసుకొనే అవకాశం గ్రేడింగ్ విధానంలో
ఉంది. ఉదాహరణకు గణితంలో ఎక్కువ ఆసక్తి ఉన్న విద్యార్థి సోషల్లో తక్కువ
ఆసక్తి కల్గి ఉండవచ్చు. ఇది గ్రేడింగ్ విధానంలో అంచనా వేయవచ్చు. ఫలితంగా
విద్యార్థి తన పని విధానాన్ని అంచనా వేసుకొని ముందుకు పోవచ్చు. ఉపాధ్యాయుడు
దానికి అనుగుణంగా వారికి కౌన్సిలింగ్ చేయవచ్చు. గ్రేడింగ్ విధానాలు
రకరకాలుగా ఉన్నా, ప్రస్తుతం మన ప్రభుత్వం ప్రవేశ పెడ్తామన్న సిబిఎస్ఇ
విధానాన్ని స్వేచ్చాయుత తారతమ్య (అబ్జల్యూట్ గ్రేడింగ్) విధానం అంటారు. ఈ
పద్ధతిలో విద్యార్థి పేపర్లను మామూలుగానే వాల్యూ చేస్తారు. ఒక సబ్జెక్టులో
33% మార్కులకన్నా తక్కువ వచ్చిన విద్యార్థులను ఫెయిల్గా పరిగణించి 'ఇ'
గ్రేడు ఇస్తారు. పాసయిన విద్యార్థులందరి మార్కులను అవరోహణ క్రమంలో వ్రాసి
వారిని 8 సమాన భాగాలుగా విభజిస్తారు. ఎక్కువ మార్కులు వచ్చిన మొదటి (టాప్)
1/8 వంతు మందికి ఏ1 గ్రేడు, తర్వాత 1/8 వంతు మందికి ఏ2 గ్రేడు, తర్వాత
ప్రతి 1/8 వంతుకు వరుసగా బి1, బి2, సి1,సి2,డి1,డి2 గ్రేడులు ఇస్తారు.
అన్ని సబ్జెక్టులలో పాసయిన వారికి మాత్రమే
పాస్ సర్టిఫికేట్ ఇస్తారు. పాస్ సర్టిఫికెట్లో కేవలం
రిజల్టు పాస్ అని ఇస్తారు. క్లాసుగాని ఓవరాల్ గ్రేడ్ గాని ఉండవు.
మార్కుల లిస్టులో ప్రతి సబ్జెక్టులో మార్కులు, తత్సంబంధ గ్రేడు ఇస్తారు.
ఫెయిల్ అయిన వారు రెండు పర్యాయాలు సప్లిమెంటరీ పరీక్షలు వ్రాసుకొని పై
క్లాసు చదవటానికి అర్హత పొందవచ్చు. 8 భాగాలుగా చేసిన విభజనలో సమాన మార్కు
వచ్చిన వారు రెండు గ్రేడుల్లో ఉంటే ఎక్కువమంది ఉన్న గ్రేడునే మిగిలిన
వారికి కూడ ఇస్తారు.
ఈ క్రింది ఉదాహరణతో గ్రేడులకు, మార్కులకు తేడాను అర్థం చేసుకోవచ్చు.
ఒక విద్యార్థికి సిబిఎస్ఇ 10వ తరగతి పబ్లిక్ పరీక్షలో ఈ క్రింది విధంగా మార్కుల షీట్ ఇచ్చారు.
ఇంగ్లీషు - మార్కులు 93 - గ్రేడు ఏ1, తెలుగు మార్కులు 88
- గ్రేడు బి1, గణితము-మార్కులు 76 - గ్రేడు బి1, సైన్సు - మార్కులు 93-
గ్రేడు ఏ1, సోషల్-మార్కులు 85- గ్రేడు ఏ2, ఫలితం - పాస్.
పై మార్కులు పరిశీలిస్తే తెలుగులో 88 మార్కులకు బి1
గ్రేడు వస్తే సైన్సులో అదే 88 మార్కులకు ఏ1 గ్రేడు వచ్చింది. అంటే తెలుగులో
88 మార్కులు పైగా మాత్రమే వచ్చిన వారు 3వ 1/8 వంతు మందిలో ఉంటే, సైన్సులో
88 పైన మార్కులు వచ్చిన వారు మొదటి 1/8 వంతు మందిలో ఉన్నారు. దీనిని బట్టి
సబ్జెక్టు వెయిటేజి అర్థం అవుతుంది. ఈ పద్ధతిలో విద్యార్థి ఒక సబ్జెక్టులో
తాను ఏ స్థానంలో ఉన్నదీ తెలుసుకొంటాడు. ఈ విధానం విద్యార్థి మీద వత్తిడి
తగ్గిస్తుంది.
అయితే సిబిఎస్ఇ పరీక్షా విధానంలో 1 నుండి 10వ తరగతుల
వరకూ Continuous and comprehensive Evaluation ఉంటుంది. దీని కోసం వారు
పరీక్షల్లో గ్రేడింగ్ పద్ధతి ప్రవేశ పెట్టారు. 1 నుండి 5 తరగతుల వరకూ 5
పాయింట్స్ గ్రేడింగ్ సిస్టమ్ అమలు చేస్తున్నారు. ఈ పద్ధతిలో
విద్యార్థికి వచ్చిన మార్కులు గ్రేడులుగా A+, A, B, C, D అని ఇస్తారు. 6
నుండి 8 తరగతులకు 7 పాయింట్స్ గ్రేడింగ్ సిస్టమ్ అమలులో ఉంది. ఈ
పద్ధతిలోనూ మార్కులను గ్రేడులుగా ఇస్తారు. 9,10 తరగతులకు 9 పాయింట్స్
గ్రేడింగ్ సిస్టమ్ అమలులో ఉన్నది. విద్యార్థి 1 నుండి 9 తరగతుల వరకు
నేర్చుకొంటున్నది ఆ ఉపాధ్యాయులు ఎప్పటికప్పుడు మదింపు చేసి, ఏ సబ్జెక్టులో
వెనక పడ్డాడో చెప్పి, ధైర్యాన్నిస్తూ ముందుకు తీసుకువచ్చి 10వ తరగతి
పబ్లిక్ పరీక్షలో ఎలాంటి వత్తిడి లేకుండా పరీక్ష వ్రాయటానికి సహకరించే
విధానం సిబిఎస్ఇ విధానం.
సిబిఎస్ఇ పరీక్షా విధానంలో 10వ తరగతిలో కేవలం 5
సబ్జెక్టులలో పరీక్షలు ఉంటాయి. అది కూడ సబ్జెక్టుకు 1 పేపర్ ఉంటుంది. అవి
1) ఇంగ్లీష్ - కమ్యూనికేటివ్ 2) తెలుగు లేదా హిందీ 3) గణితము 4) సైన్సు
5) సోషల్ సైన్స్. సిబిఎస్ఇ పాఠశాలల్లో తరగతికి 20-25 మంది విద్యార్థులు
మాత్రమే ఉన్నారు. అప్పుడే ఉపాధ్యాయుడు ప్రతి విద్యార్థిపై
కేంద్రీకరించగలడు. 9,10 తరగతుల విద్యార్థులకు గణితము, సైన్స్, సోషల్లలో
ప్రాజెక్ట్ వర్క్ ఉంటుంది. 10వ తరగతి పబ్లిక్ పరీక్షల్లో గణితం, సైన్స్
ప్రాక్టికల్స్ ఉంటాయి. మన రాష్ట్రంలో 10వ తరగతి పబ్లిక్ పరీక్షల్లో
విద్యార్థి తెలుగు, హిందీ, ఇంగ్లీష్, గణితము, ఫిజికల్ సైన్సు,
బయోలాజికల్ సైన్స్; సోషల్ స్టడీస్, మొత్తం 7 సబ్జెక్టులలో 11 పేపర్లు
వ్రాయాలి. ఈ భారాన్ని తగ్గించుకొకుండా గ్రేడింగ్ విధానం అనే పేరుతో
పరీక్షా విధానం మార్చామనటం హాస్యాస్పదం.
మన రాష్ట్రంలో గ్రేడింగ్ విధానం అమలు చేసే ముందు జాతీయ
పాఠ్యప్రణాళికా చట్రం 2005లో పేర్కొన్నట్లు పాఠ్యప్రణాళిక, పాఠ్య
పుస్తకాలు, భారం లేనివిగా నాణ్యమైన విద్యగా తయారుచేయాలి. సిబిఎస్ఇ
పాఠశాలల్లో లాగా తరగతికి 20-25 మంది మాత్రమే విద్యార్థులు, దాగికనుగుణంగా
తగినంతమంది ఉపాధ్యాయులను నియమించాలి. 10వ తరగతి పరీక్షల్లో పేపర్ల సంఖ్యను
తగ్గించాలి. ఉపాధ్యాయులు, తల్లిదండ్రులకు గ్రేడింగ్పై అవగాహన కల్గించాలి.
అప్పుడే గ్రేడింగ్ విధానాన్ని ప్రవేశ పెడితే సరైనా ఫలితాలు వస్తాయి.
ముందు గ్రేడింగ్ విధానాన్ని క్రింది తరగతుల్లో అమలు చేసి ఫలితాలను
పరిశీలించి 10వ తరగతిలో ప్రవేశ పెట్టాలి. అలా కాకుంటే మేము గ్రేడింగ్
విధానం ప్రవేశ పెట్టాం, పిల్లలకి, తల్లిదండ్రులకీ పరీక్షల వత్తిడి లేకుండా
చేశాం అని చెప్పి చేతులు దులుపుకోవటమే అవుతుంది.
|
Text-to- Speech System in Six Indian Languages : Technologies to Provide Audio Interface to Visually Challenged
Shri Sachin Pilot, the Minister of State for Communications and Information Technology today released the CD containing Text-To- Speech system (TTS) in six Indian languages. These are Hindi, Marathi, Bangla, Telugu, Tamil & Malayalam He also launched web based Optical Character Recognition systems (OCR) for Hindi & Punjabi. Speaking on the occasion, Shri Pilot said that this initiative is a significant step towards digital inclusion of differently abled people from different linguistic background.
Technology Development for Indian
Language (TDIL) Programme of the Department of Information Technology,
under a consortium project has developed this Text-To- Speech system.
TTS has also been integrated with Non Visual Desktop Access (NVDA)
screen reader and Optical Character Recognition System (OCRA). OCR
system developed under a TDIL consortium Project for Hindi & Punjabi
was also provided on TDIL Data Centre to get user feedback, while the
challenges of computationally intensive technology research are
parallely being addressed.
Besides linguistic diversity, these
technologies will cater to the needs of differently-abled people and
will go a long way in assisting them to become part of the Information
Technology mainstream.It is hoped that use of these technologies will
provide an impetus towards wider usage of Indian languages for
governance and related applications and will augment social
inclusiveness & reach out to specially-abled section of the society.
Text-to-Speech is computer software
which renders the machine readable text into Human Voice. The TTS
software shall enable people with visual impairments or low vision
disabilities to listen to written works on a computer or a mobile
device. Text to Speech system integrated with screen reader would enable
visually challenged users to interpret and perform computer operations
with audio interface. It allows easy navigation using the screen reader
facility.
Optical Character Recognition systems
convert paper documents to electronic form so that printed books and
records can be accessed and processed using computer based techniques.
OCR for Indian scripts can make this literature web accessible. Further,
one can use OCR-ed electronic data to generate Braille version of
printed books for visually challenged. Also OCR`s can enable
text-to-speech systems to deliver Indian language books through the
medium of audio.
The TTS with Screen Reader (NVDA and
OCRA) CD can be obtained on request from Prof Hema Murthy
(hema@cse.iitm.ac.in) and OCR can be accessed from TDIL Data Centre
(http://www.tdil-dc.in) .
Courtesy : http://indiacurrentaffairs.org/
భారత ప్రజల్లో 40 కోట్లమంది దరిద్రులు, అదీ నెలకి వెయ్యి రూ.ల లెక్కన
భారత
ప్రణాళికా సంఘం కొన్ని నిజాలను సుప్రీం కోర్టుకి తెలిపింది. భారత ప్రణాళిక
సంఘం ఎవరిని దరిద్రులుగా లెక్కిస్తున్నదో కూడా వెల్లడించింది. ప్రణాళిక
సంఘం దారిద్ర్య ప్రమాణాలను చూస్తే ముక్కు వేలు వేసుకోవలసిందే. మొత్తం 120
కోట్ల జనాభాలో 40.74 కోట్ల మంది దరిద్రంలో బతుకుతున్నారని ప్రణాళికా సంఘం
సుప్రీం కోర్టుకి తెలిపింది. ఎవరిని దరిద్రులుగా భావిస్తున్నారన్న ప్రశ్నకు
సమాధానం చూస్తే, పట్టణాలలో నెలకు రు.965/- (రోజుకి 32/-)కు తక్కువ
సంపాదిస్తున్నవారు దరిద్రులు కాగా, గ్రామాల్లో నెలకు రు. 781/- (రు. రోజుకు
26/-) కంటే తక్కువ సంపాదిస్తున్నవారు దరిద్రులను ప్రణాళికా సంఘం
తెలిపింది.
ఈ గణాంకాలను వెనక్కి తెప్పి చదువుకున్నట్లయితే,
పట్టణాలలో రోజుకి రు.32/- కంటే తక్కువ సంపాదిస్తున్నవారు, గ్రామాల్లో
రోజుకి రు.26/- తక్కువ సంపాదిస్తున్నవారు మొత్తాని కలిపితే వారు 40.74
కోట్ల మంది ఉన్నారని తెలుస్తోంది. వీరిలో ప్రభుత్వ సరఫరాల వ్యవస్ధ ద్వారా
సరుకులు పొందుతున్నవారి సంఖ్య 35.98 కోట్లని కూడ ప్రణాళికా సంఘం తెలిపింది.
అంటే దరిద్రంలో గడుపుతున్నప్పటికీ ఇంకా ప్రభుత్వ చౌక ధరల సరుకులు అందని
వారి సంఖ్య 4.76 కోట్ల మంది ఉన్నారని అర్ధం అవుతోంది.
అయితే ప్రభుత్వం చెబుతున్న 40.74 కోట్ల సంఖ్య 2004-05 సంవత్సరానికి
సంబంధించిన అంచనాలు కావడం గమనార్హం. మార్చి 1, 2005 నాటికి రిజిస్ట్రార్
జనరల్ ఆఫ్ ఇండియా సంస్ధ అంచనా ప్రకారం దరిద్రుల సంఖ్య 40.74 కోట్లు. చిత్రం
ఏమిటంటే 2009-10 సంవత్సరానికి గాను దారిద్ర్య రేఖకు దిగువనున్న వారి సంఖ్య
2004-05 తో పోలిస్తే తక్కువగా ఉంటుందని ప్రణాళికా సంఘం తన అఫిడవిట్ లో
సుప్రీం కోర్టుకి తెలిపింది. గత ఐదు సంవత్సరాలలో భారత ప్రజల దారిద్ర్యాన్ని
తగ్గించామని ప్రభుత్వం చెప్పదలుచుకుందన్నమాట.
మే 14 తేదీన జస్టిస్ దల్వీర్ భండారీ, జస్టిస్ దీపక్ వర్మలతొ కూడిన ధర్మాసనం ఒక ఆదేశం జారీ చేసింది. సురేష్ టెండూల్కర్ నాయకత్వంలోని నిపుణుల బృందం సూచించినదాని ప్రకారం, 2011 నాటి ధరలను బట్టి చూస్తే, పట్టణాల్లొ రోజుకి రు.20/- గ్రామాల్లో రు.15/- చొప్పున మనిషికి 2,100 కేలరీల ఆహారం దొరకడం అసంభవం అని సదరు ఆదేశాలు అభిప్రాయపడ్డాయి. తలసరి ఆహార అవసరాలకు సంబంధించిన ప్రమాణాలను మే 2011 లేదా ఆ తర్వాత ధరల ప్రకారం తాజాగా రూపొంచిందాలని ప్రణాళికా సంఘాన్ని కోర్టు ఆదేశించింది.
వినియోగదారీ ధరల సూచిక ప్రకారం లెక్కిస్తే, పట్టణ ప్రాంతాల్లోని పారిశ్రామిక కార్మికులకు జూన్ 2011 ధరల లెక్కన నెలకు రు.965/-, గ్రామీణ ప్రాంతాల ప్రజలకు తలసరి నెలకు రు.781/- సరిపోతుందని నిర్ధారిస్తూ ప్రణాళికా సంఘం కోర్టుకి అఫిడవిట్ సమర్పించింది. ఆ లెక్కన ఐదుగురు ఉన్న కుటంబానికి వార్షిక ఆదాయం 4,824/-, గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో వార్షిక ఆదాయం రు.3,905/- ఆదాయం ఉన్నట్లయితే వారిని దరిద్రులుగా పరిగణీంచవలసిన అవసరం లేదు.
ప్రణాళికా సంఘం అంచనాల ప్రకారం దరిద్రులకు కడుపు పావో, సగమో నిండితే సరిపోతుంది. వారికి రోగాలూ, గట్రా రాకూడదు. వచ్చినా ప్రభుత్వానికి అనవసరం. చేతినిండా డబ్బులు ఉంటేనే జబ్బుల ఖర్చులు భరించలేని స్ధితిలో ప్రజలు ఉన్నారు. ప్రభుత్వ ఆసుపత్రులను ప్రవేటకరిస్తూ, రోగులనుండి యూజర్ ఛార్జిలను వసూలు చేస్తున్న పరిస్ధితుల్లో దరిద్రుల ఆరోగ్య అవసరాలు ఎలా తీరుతాయి? పైగా దరిద్రుల పిల్లలు కూడా చదువుకోవాలి కదా? కె.జి పిల్లలకు కూడా ఫీజులు వేలల్లో వసూలు చేస్తుంటే దాదాపు ఐదు వేల రూపాయల వార్షిక ఆదాయంతో కడుపు నిండా తిండి, చదువు, ఆరోగ్య పరిరక్షణ సాధ్యమవుతాయా?
సాధ్యమేనని మన ఘనత వహించిన ప్రణాళికా సంఘం సుప్రీం కోర్టుకి తెలిపింది. ప్రణాళికా సంఘ ఉపాధ్యక్షుడు మాంటెక్ సింగ్ అహ్లూవాలియాకు ధనికులు, కంపెనీలు తప్ప వేరొకరు కనపడరు. ఈయనని అదే పదవిలో ఉంచి కారు, సెక్రటరీ తదితర ఖర్చులు ప్రభుత్వం భరిస్తూనే నెలకు రు.965/- తిండికి ఇస్తే బతకగలడా? కుటుంబ సభ్యులు ఉంటే వారికి కూడా తలకు రు.965/- చొప్పున ఇస్టే ఈయనగారి కుటుంబం బతగ్గలదా? సుప్రీం కోర్టు ఈ ప్రశ్నను అహ్లూవాలియాను అడగవలసి ఉంది. బహుశా వీళ్ళ పిల్లలకు ఐస్ క్రీం కొనడానికి కూడా ఆ సొమ్ము సరిపోదేమో.
2011-12 జనాభా సర్వే పూర్తయితే తప్ప అంతిమ లెక్కలు ఇవ్వలేమని ప్లానింగ్ కమిషన్ కోర్టుకి తెలిపింది. సుప్రీం కోర్టు ఆదేశాల్లో మనిషికి రోజుకి 2100 కేలరీలు అవసరమని తెలిపింది. అది రోజుకి పట్టణాల్లో ఇరవై రూపాయలతో (గ్రామాల్లొ పదిహేను రూపాయలు) దొరకదని మళ్ళీ లెక్కించి సరిగ్గా ఎంతవుందో లెక్కించమని ప్లానింగ్ కమిషన్ ను కోరింది. వాళ్ళు మళ్ళీ లెక్కించి రోజుకు తలకి పట్టణాల్లో రు.32/- (గ్రామాల్లో రు.26/-) అవసరమని ఆ డబ్బుతో మనిషికి 2100 కేలరీలు తినొచ్చని కమిషన్ చెప్పిందన్నమాట.
భారత పాలకులు, అధికారులు, రాజకీయ నాయకుల దృష్టిలో భారత దేశంలో దారిద్ర్య రేఖకు దిగువన జీవిస్తున్నవారు కడుపు నిండా తినవలసిన అవసరం లేదు. పని చేయగలగడానికి సరిపోయినంత తంటే సరిపోతుంది. వారికి రోగాలు రాకూడదు. వచ్చినా ప్రభుత్వానికి అనవసరం. దరిద్రులు తమ పిల్లలు పుట్టిన వెంటనే పనిలో చేరి రోజుకి 32/- గానీ 26/- గానీ సంపాదించాలి. అలా సంపాదిస్తేనే వారి కడుపు నిండేది. ఇక చదువంటారా, దరిద్రులకి చదువెందుకు చెప్పండి?
courtesy : http://teluguvartalu.wordpress.com
మే 14 తేదీన జస్టిస్ దల్వీర్ భండారీ, జస్టిస్ దీపక్ వర్మలతొ కూడిన ధర్మాసనం ఒక ఆదేశం జారీ చేసింది. సురేష్ టెండూల్కర్ నాయకత్వంలోని నిపుణుల బృందం సూచించినదాని ప్రకారం, 2011 నాటి ధరలను బట్టి చూస్తే, పట్టణాల్లొ రోజుకి రు.20/- గ్రామాల్లో రు.15/- చొప్పున మనిషికి 2,100 కేలరీల ఆహారం దొరకడం అసంభవం అని సదరు ఆదేశాలు అభిప్రాయపడ్డాయి. తలసరి ఆహార అవసరాలకు సంబంధించిన ప్రమాణాలను మే 2011 లేదా ఆ తర్వాత ధరల ప్రకారం తాజాగా రూపొంచిందాలని ప్రణాళికా సంఘాన్ని కోర్టు ఆదేశించింది.
వినియోగదారీ ధరల సూచిక ప్రకారం లెక్కిస్తే, పట్టణ ప్రాంతాల్లోని పారిశ్రామిక కార్మికులకు జూన్ 2011 ధరల లెక్కన నెలకు రు.965/-, గ్రామీణ ప్రాంతాల ప్రజలకు తలసరి నెలకు రు.781/- సరిపోతుందని నిర్ధారిస్తూ ప్రణాళికా సంఘం కోర్టుకి అఫిడవిట్ సమర్పించింది. ఆ లెక్కన ఐదుగురు ఉన్న కుటంబానికి వార్షిక ఆదాయం 4,824/-, గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో వార్షిక ఆదాయం రు.3,905/- ఆదాయం ఉన్నట్లయితే వారిని దరిద్రులుగా పరిగణీంచవలసిన అవసరం లేదు.
ప్రణాళికా సంఘం అంచనాల ప్రకారం దరిద్రులకు కడుపు పావో, సగమో నిండితే సరిపోతుంది. వారికి రోగాలూ, గట్రా రాకూడదు. వచ్చినా ప్రభుత్వానికి అనవసరం. చేతినిండా డబ్బులు ఉంటేనే జబ్బుల ఖర్చులు భరించలేని స్ధితిలో ప్రజలు ఉన్నారు. ప్రభుత్వ ఆసుపత్రులను ప్రవేటకరిస్తూ, రోగులనుండి యూజర్ ఛార్జిలను వసూలు చేస్తున్న పరిస్ధితుల్లో దరిద్రుల ఆరోగ్య అవసరాలు ఎలా తీరుతాయి? పైగా దరిద్రుల పిల్లలు కూడా చదువుకోవాలి కదా? కె.జి పిల్లలకు కూడా ఫీజులు వేలల్లో వసూలు చేస్తుంటే దాదాపు ఐదు వేల రూపాయల వార్షిక ఆదాయంతో కడుపు నిండా తిండి, చదువు, ఆరోగ్య పరిరక్షణ సాధ్యమవుతాయా?
సాధ్యమేనని మన ఘనత వహించిన ప్రణాళికా సంఘం సుప్రీం కోర్టుకి తెలిపింది. ప్రణాళికా సంఘ ఉపాధ్యక్షుడు మాంటెక్ సింగ్ అహ్లూవాలియాకు ధనికులు, కంపెనీలు తప్ప వేరొకరు కనపడరు. ఈయనని అదే పదవిలో ఉంచి కారు, సెక్రటరీ తదితర ఖర్చులు ప్రభుత్వం భరిస్తూనే నెలకు రు.965/- తిండికి ఇస్తే బతకగలడా? కుటుంబ సభ్యులు ఉంటే వారికి కూడా తలకు రు.965/- చొప్పున ఇస్టే ఈయనగారి కుటుంబం బతగ్గలదా? సుప్రీం కోర్టు ఈ ప్రశ్నను అహ్లూవాలియాను అడగవలసి ఉంది. బహుశా వీళ్ళ పిల్లలకు ఐస్ క్రీం కొనడానికి కూడా ఆ సొమ్ము సరిపోదేమో.
2011-12 జనాభా సర్వే పూర్తయితే తప్ప అంతిమ లెక్కలు ఇవ్వలేమని ప్లానింగ్ కమిషన్ కోర్టుకి తెలిపింది. సుప్రీం కోర్టు ఆదేశాల్లో మనిషికి రోజుకి 2100 కేలరీలు అవసరమని తెలిపింది. అది రోజుకి పట్టణాల్లో ఇరవై రూపాయలతో (గ్రామాల్లొ పదిహేను రూపాయలు) దొరకదని మళ్ళీ లెక్కించి సరిగ్గా ఎంతవుందో లెక్కించమని ప్లానింగ్ కమిషన్ ను కోరింది. వాళ్ళు మళ్ళీ లెక్కించి రోజుకు తలకి పట్టణాల్లో రు.32/- (గ్రామాల్లో రు.26/-) అవసరమని ఆ డబ్బుతో మనిషికి 2100 కేలరీలు తినొచ్చని కమిషన్ చెప్పిందన్నమాట.
భారత పాలకులు, అధికారులు, రాజకీయ నాయకుల దృష్టిలో భారత దేశంలో దారిద్ర్య రేఖకు దిగువన జీవిస్తున్నవారు కడుపు నిండా తినవలసిన అవసరం లేదు. పని చేయగలగడానికి సరిపోయినంత తంటే సరిపోతుంది. వారికి రోగాలు రాకూడదు. వచ్చినా ప్రభుత్వానికి అనవసరం. దరిద్రులు తమ పిల్లలు పుట్టిన వెంటనే పనిలో చేరి రోజుకి 32/- గానీ 26/- గానీ సంపాదించాలి. అలా సంపాదిస్తేనే వారి కడుపు నిండేది. ఇక చదువంటారా, దరిద్రులకి చదువెందుకు చెప్పండి?
courtesy : http://teluguvartalu.wordpress.com
Students turn teachers by evening to fight illiteracy
Lucknow, Sep 12 (IANS) They are students who become
teachers by evening to make street urchins and poor children literate!
Ten undergraduates from Uttar Pradesh’s Indian Institute of Information
Technology-Allahabad (IIIT-A) feel they are already doing their bit for
society.
The third year students are fighting illiteracy in
their own way by teaching the poor children of the areas adjoining their
institute in the Jhalwa area.
‘If you are a student of a renowned institute
like ours, people have high expectations from you. They expect you will
work for the nation’s development,’ Rahul Kumar, a student involved in
the teaching, told IANS on phone from Allahabad, 200 km from Lucknow.
‘We still don’t know in which company we would
be employed but are quite happy that we have already started living up
to the expectations of the people,’ he said.
‘We are just shouldering our social
responsibility. You need not have huge resources to undertake such a
project. Only determination, ability to take an initiative and an urge
to work for society are required to contribute your bit to the nation’s
development,’ he added.
Over 100 children belonging to poor families of
vegetable and street vendors, labourers, rickshaw-pullers and those
involved in garbage collection are currently being taught by the IIIT-A
students.
IIIT-A was established in 1999 as a centre of
excellence in information technology and allied areas. The institute was
conferred the ‘deemed university’ status by the Indian government in
2000.
For the last three years, IIIT-A students are
involved in teaching the poor children on the premises of a school
situated near the institute.
‘We are grateful to the school authorities who
don’t charge anything from us for using their premises. Daily in the
evening we take two-three hours classes for the poor children,’ said
Kumar.
Recognition of Hindi and English alphabets and mathematical calculations form the course content for the kids aged 6-14 years.
The engineering students also hold a joint class of moral teaching for the students.
‘Making them lettered is our objective but that
will have no worth if we are unable to inculcate moral values among
them. With the help of short stories we try to impart moral teachings
that will transform them into good human beings,’ Kumar said.
The IIIT-A students, who do not charge anything
from the children, even provide them with text books, exercise books and
other stationery items.
‘We do it by raising funds. Though a limited
number of students are involved in the teaching, we get assistance from
our institute’s friends who support us financially for the smooth
functioning of our project,’ said IIIT-A student Abhinav Gupta.
What prompted them to undertake such an exercise?
‘We saw some of our seniors, who are now
pass-outs, teaching street urchins informally. This inspired us a lot.
We thought if our seniors can take out time from their busy schedule,
why can’t we,’ Gupta asked.
The initiative by IIIT-A students is being lauded by the local people.
‘They are doing a remarkable job. They have
given us a lesson how you can serve the country with a limited
resource,’ said retired school teacher Bhagwati Prasad Khare.
Said Prem Kumar Banarwal who owns an eating
joint: ‘If everyone of us start shouldering our social responsibility
like the IIIT-A students, I feel we would make our nation quite
progressive.’
(Asit Srivastava can be contacted at asit.s@ians.in)
నేరుగా ఆవు పొదుగు నుండే పాలు తాగుతున్న బాలుడు, అయినా క్షేమం
ఇది 18 నెలల కాంబోడియా పసి బాలుడి కధ. ఈ బాలుడు నెల రోజులకు పైగా
నేరుగా ఆవు పొదుగుని నోట్లో పెట్టుకుని పాలు తాగుతున్నాడు. అయినా బాలుడు
క్షేమంగానే ఉన్నాడని బాలుడి తాత చెబుతున్నాడు. బాలుడి పేరు ధా సోఫత్.
బాలుడు గత జులై నుండీ నేరుగా ఆవు పొదుగునుండి పాలు తాగుతున్నాడని
వెల్లడించాక ఆ వార్త అంతర్జాతీయంగా పతాక శీర్షికలను ఆక్రమించింది. ఇటీవల
సంభవించిన తుఫాను దెబ్బకి బాలుడి తల్లిదండ్రుల ఇల్లు పాడైపోయింది.
జీవనానికి ఆదరువు కోల్పోవడంతో వారు పనిని వెతుక్కుంటూ ధాయిలాండ్
వెళ్ళిపోయారు. దానితో బాలుడు ఆవుకి అలవాటు పడ్డాడని తెలుస్తోంది.
తల్లి వద్ద నుండి పాలు మానేశాక బాలుడి ఆరోగ్యం దెబ్బతిన్నదని 46
సంవత్సరాల తాత పత్రికలకు తెలిపాడు. ఆవుదూడ తన తల్లి ఆవు వద్ద పాలు తాగడం
గమనించిన బాలుడు తాను కూడా ఆవు పొదుగునుండి నేరుగా పాలు తాగడం
ప్రారంభించాడు. ఈ అలవాటు ఇక రోజు వారీ కార్యక్రమంగా మారిపోయిందని తాత ఊమ్
యూంగ్ తెలిపాడు. మొదట బాలుడిని ఆవు పొదుగునుండి పాలు తాగకుండా వెనక్కి
లాగడానికి ప్రయత్నించినపుడు గట్టిగా ఏడ్వడంతో అతనికి ఏం చేయాలో పాలు
పోలేదు. కాని బాలుడు ఆవు వద్ద పాలు తాగడం పట్ల పొరుగువారు ఏమాత్రం సంతోషంగా
లేరు.
కాంబోడియా రాజధాని ఫోం పెన్ కు 315 కి.మీ దూరంలో ఉన్న సీమ్ రీప్ రాష్ట్రంలోని ఫియాస్ గ్రామంలో ఈ వ్యవహారం నడుస్తోంది. “వారు నన్నే తప్పు పడుతున్నారు. ఆవునుండి పాలు తాగనియకుండా బాలుడిని నిరోధించాలని చెబుతున్నారు. బాలుడు పెద్దయ్యాక సిగ్గుపడతాడనీ, తుంటరిగా తయారవుతాడనీ చెబుతున్నారు” అని ఊమ్ తెలిపాడు. శనివారం నుండి రోజుకి ఒకసారి మాత్రమే పాలు తాగడానికి పరిమితం చేశాడని తాత వివరించాడు. “బాలుడి ఆరోగ్యం భేషుగ్గా ఉంది. శక్తివంతంగా కూడా ఉన్నాడు. డయేరియా సూచనలేవీ లేవు” అని ఊం యూంగ్ తెలిపాడు.
కాంబోడియా రాజధాని ఫోం పెన్ కు 315 కి.మీ దూరంలో ఉన్న సీమ్ రీప్ రాష్ట్రంలోని ఫియాస్ గ్రామంలో ఈ వ్యవహారం నడుస్తోంది. “వారు నన్నే తప్పు పడుతున్నారు. ఆవునుండి పాలు తాగనియకుండా బాలుడిని నిరోధించాలని చెబుతున్నారు. బాలుడు పెద్దయ్యాక సిగ్గుపడతాడనీ, తుంటరిగా తయారవుతాడనీ చెబుతున్నారు” అని ఊమ్ తెలిపాడు. శనివారం నుండి రోజుకి ఒకసారి మాత్రమే పాలు తాగడానికి పరిమితం చేశాడని తాత వివరించాడు. “బాలుడి ఆరోగ్యం భేషుగ్గా ఉంది. శక్తివంతంగా కూడా ఉన్నాడు. డయేరియా సూచనలేవీ లేవు” అని ఊం యూంగ్ తెలిపాడు.
బాలుడిలోని రోగ నిరోధక శక్తి తనకి ఆనారోగ్యం రాకుండా కాపాడుతోందని
భావించవచ్చు. పాలు గ్లాసులో పట్టి తాగడానికి పొదుగు వద్ద నోరు పెట్టి
తాగడానికి ఒకే తేడా ఉంది. గ్లాసు శుభ్రంగా ఉంచుకుంటాము. కాని ఆవు పొదుగు
శుభ్రంగా ఉండడానికి అవకాశం లేదు. అందునా గ్రామాల్లొ ఆ అవకాశం ఇంకా తక్కువ.
పల్లెల్లో ఆవుల పొదుగు ఒక్కటే కాదు అపరిశుభ్రంగా ఉండేది. పేదల ఇళ్ళు,
అలవాట్లు, జీవన విధానం అన్నీ శుభ్రమైన జీవన విధానాన్ని గడపడానికి అనుకూలంగా
ఉండవు. కనుక ఇతర అశుభ్ర పరిస్ధితులను తట్టుకుని జీవిస్తున్న బాలుడు ఆవు
పొదుగు వద్ద శుభ్రత లేనంత మాత్రాన ఆరోగ్యం చెడిపోతుందని భావించనక్కర్లేదు.